امتحان نهایی هست یا نیست؟

به گزارش خبرنگار آموزش ایونا، با تغییر شرایط آموزشی و برگزاری ناپایدار کلاس‌ها، بسیاری از دانش‌آموزان این روزها بین دو احساس زندگی می‌کنند: «بخوانیم؟ نخوانیم؟ امتحان هست؟ نیست؟» این سؤال‌ها بیشتر از هر درس و کتابی ذهنشان را خسته کرده است.

در حالی که بخشی از پایه‌ها تکلیف مشخصی پیدا کرده‌اند و ارزشیابی آن‌ها به مدرسه و معلم واگذار شده، امتحانات نهایی در وضعیتی قرار گرفته که هیچ‌کس زمان دقیقش را نمی‌داند. هرچقدر هم مسئولان از آمادگی و برنامه‌ریزی بگویند، واقعیت این است که دانش‌آموزان هنوز نمی‌دانند باید برای چه تاریخی آماده باشند.

برای نسل نوجوان، قطعیت یک «روز امتحان» همیشه حکم ستون اصلی برنامه‌ریزی تحصیلی را داشته است. اما حالا این ستون لرزان شده.  دفتر برنامه‌ریزی‌شان پر است از تاریخ‌هایی که ممکن است تغییر کند؛ روزهایی که شاید امتحان باشد، شاید نباشد.

واگذاری ارزشیابی به معلم‌ها هم اگرچه از نظر آموزشی تصمیمی منطقی است، اما حس جدیدی ایجاد کرده: دانش‌آموزانی که یک‌سال با مدل امتحان نهایی برنامه‌ریزی کرده‌اند، حالا نمی‌دانند سرنوشتشان را یک آزمون تعیین می‌کند یا مجموعه‌ای از نمره‌های کلاسی.

در بسیاری از خانواده‌ها، این بلاتکلیفی از خود امتحان استرس‌زا‌تر شده است. والدین نمی‌دانند باید بچه‌ها را برای یک ماراتن سخت آماده کنند یا برای یک روند آرام‌تر مدرسه‌محور. بعضی دانش‌آموزان می‌گویند انگیزه‌شان کم شده؛ بعضی دیگر از ترس عقب ماندن، حتی روزهایی که کلاس ندارند درس می‌خوانند، فقط برای اینکه «نکند تاریخ امتحان اعلام شود و آماده نباشند.»

در چنین فضایی، خبرهایی که درباره تغییر تاریخ‌ها یا برگزاری مشروط امتحانات منتشر می‌شود، تنها کاری که می‌کند اضافه کردن یک موج جدید نگرانی است.

در نهایت...

تعلیق در زمان‌بندی امتحانات فقط یک تغییر تقویمی نیست؛ ضربه‌ای است به احساس امنیت تحصیلی دانش‌آموزان. در شرایطی که جنگ و بحران بسیاری از ثبات‌ها را گرفته، آموزش آخرین بخشی است که نباید دچار بلاتکلیفی شود. دانش‌آموزان بیش از هر چیز به وضوح نیاز دارند. به اینکه بدانند چه روزی امتحان می‌دهند، با چه مدلی ارزیابی می‌شوند، و چطور باید برای آینده‌شان برنامه بریزند. تا زمانی که این شفافیت ایجاد نشود،‌ اضطراب امتحان از خود امتحان بزرگ‌تر خواهد بود.

خبرنگار : شاکر