ایران آغازگر حملات موشکی به اهداف جدید در اسرائیل

به گزارش خبرنگار بین الملل ایونا به نقل از تسنیم, در حملاتی که ایران از روز سی‌ودوم تا ابتدای روز سی‌وسوم جنگ—انجام داده، یک نکته قابل‌توجه به چشم می‌خورد: به‌نظر می‌رسد فهرست اهداف عملیاتی دچار یک تحول معنادار شده و یک لیست و لایه جدید به «بانک اهداف» افزوده شده است.

در مراحل ابتدایی جنگ، تمرکز اصلی بر هدف‌گیری زیرساخت‌های نظامی اسرائیل بود؛ از جمله پایگاه‌های هوایی، سایت‌های راداری و سامانه‌های پدافندی. در گام بعدی، دامنه حملات به صنایع نظامی گسترش یافت؛ یعنی مراکزی که در تولید سامانه‌های دفاعی، موشک‌ها و پهپادهای تهاجمی نقش دارند. این روند همچنان ادامه دارد و در کنار آن، حمله به مراکز پشتیبانی لجستیکی ارتش اسرائیل نیز به‌عنوان یک محور مکمل در دستور کار قرار گرفت.

اکنون، در آستانه پایان هفته پنجم جنگ، نشانه‌ها حاکی از آن است که یک محور سوم نیز به این دو محور افزوده شده است: هدف‌گیری صنایع دانش‌بنیان و شرکت‌های فعال در حوزه‌های های‌تک و هوش مصنوعی. این بخش از اقتصاد اسرائیل—که با شعار «استارتاپ نیشن» خود را معرفی می‌کند—یکی از ارکان اصلی قدرت اقتصادی و حتی نظامی این رژیم به شمار می‌رود و سهم قابل‌توجهی در تولید فناوری‌های پیشرفته دارد.

بر اساس فهرست‌هایی که منتشر شده و همچنین تهدیدهای اعلام‌شده، به‌نظر می‌رسد این طیف از شرکت‌ها—به‌ویژه آن دسته که پیوند مستقیم یا غیرمستقیم با بخش‌های نظامی دارند—در کانون توجه قرار گرفته‌اند. از منظر تحلیلی، تمرکز بر این حوزه می‌تواند پیامدهای عمیق‌تری نسبت به اهداف صرفاً نظامی داشته باشد، چراکه صنایع دانش‌بنیان بر دو پایه اصلی استوارند: نخست، بخش تحقیق و توسعه (R&D) که قلب تولید دانش و نوآوری است؛ و دوم، نظام تأمین مالی و سرمایه‌گذاری که تداوم فعالیت این شرکت‌ها را تضمین می‌کند. آسیب به هر یک از این دو مؤلفه، می‌تواند کل ساختار این صنایع را دچار اختلال کند.

نکته مهم دیگر آن است که دامنه این شرکت‌ها صرفاً به جغرافیای سرزمین‌های اشغالی محدود نیست. بسیاری از آن‌ها در کشورهای منطقه نیز حضور دارند یا شبکه‌ای فراملی از همکاری‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها را شکل داده‌اند. از این رو، در صورت گسترش دامنه درگیری، این حوزه می‌تواند به یکی از عرصه‌های مهم تقابل تبدیل شود.

در مجموع، آنچه مشاهده می‌شود، گذار از یک الگوی هدف‌گیری صرفاً نظامی به یک رویکرد چندلایه است که همزمان زیرساخت‌های نظامی، پشتیبانی و اکنون بنیان‌های فناورانه و اقتصادی را در بر می‌گیرد؛ تغییری که می‌تواند پیامدهای راهبردی گسترده‌تری در ادامه جنگ به همراه داشته باشد.

خبرنگار : نقوی