قلعه‌نویی به جای پاسخ درباره پاداش، حساب عادل فردوسی‌پور را باز کرد!

به گزارش خبرنگار ورزشی ایونا، وقتی رقم بزرگی به‌عنوان پاداش سرمربی تیم ملی مطرح می‌شود، افکار عمومی حق دارد درباره مبنای محاسبه، نحوه تصویب، منبع تأمین و نسبت آن با عملکرد ورزشی سؤال کند. این مطالبه نه به عادل فردوسی‌پور تعلق دارد و نه با محدود کردن آن به اختلاف قدیمی دو چهره فوتبال از بین می‌رود.

گزارش منتشرشده از سوی فوتبال ۳۶۰، سهم ۱۴۰ میلیارد تومانی امیر قلعه‌نویی از پاداش صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ را مطرح کرد؛ رقمی که طبق همان گزارش، در مقایسه با سقف پاداش اعلام‌شده برای بازیکنان و دیگر اعضای کادر فنی فاصله چشمگیری داشت. این ارقام در رسانه‌های دیگر نیز بازتاب پیدا کرد، هرچند درباره مجموع پاداش مصوب و جزئیات پرداخت، روایت‌های متفاوتی منتشر شده است. 

قلعه‌نویی در واکنش به انتقادها گفته بود قراردادش ۳۰ میلیارد تومان بوده و پاداش را حاصل زحماتش می‌داند؛ او حتی دریافت پاداش به ریال به‌جای دلار را نوعی فداکاری توصیف کرده است. اما تبدیل یک مبلغ ارزی به ریال، به‌خودی‌خود پاسخ نمی‌دهد که چرا این میزان پاداش تعیین شده، چه شاخص‌هایی مبنای آن بوده و آیا سازوکار تخصیص آن شفاف و متناسب با مسئولیت و نتیجه بوده است.

درآمد فردوسی‌پور چه ربطی به پاسخ‌گویی سرمربی دارد؟

در بخش منتشرشده از اظهارات اخیر قلعه‌نویی، او با اشاره به مجوز فعالیت و حامیان مالی فوتبال ۳۶۰، از فردوسی‌پور خواسته درباره درآمد و قراردادهایش توضیح دهد و در نهایت او را «ابزار» توصیف کرده است. این ادبیات، بحث را از عملکرد سرمربی به مشروعیت فعالیت رسانه‌ای منتقدش منتقل می‌کند.

البته درآمد یک برنامه ورزشی، قراردادهای تبلیغاتی و مجوزهای فعالیت رسانه‌ای می‌تواند موضوع پرسش و بررسی باشد؛ اما برای این بررسی باید اسناد و اطلاعات مشخص وجود داشته باشد. پرسیدن اینکه اسپانسر یک برنامه چه شرکتی است، به‌تنهایی تخلفی را ثابت نمی‌کند؛ همان‌طور که زیر سؤال بردن مجوز یک رسانه، جای پاسخ به انتقادهای مطرح‌شده درباره قرارداد و پاداش سرمربی را نمی‌گیرد.

فردوسی‌پور از طریق برنامه فوتبال ۳۶۰ و همکاری‌های رسانه‌ای خود فعالیت می‌کند و درآمد چنین مجموعه‌ای را باید بر مبنای قراردادها، تبلیغات و سازوکار اقتصادی آن ارزیابی کرد. در مقابل، قرارداد و پاداش سرمربی تیم ملی نیز باید با اتکا به مصوبات فدراسیون، اسناد پرداخت و معیارهای عملکرد بررسی شود. این دو پرونده ممکن است هر دو شفافیت بخواهند، اما یکی نمی‌تواند سپر دفاعی دیگری باشد.

اگر درباره درآمد فردوسی‌پور ابهامی وجود دارد، مسیر رسیدگی به آن ارائه اطلاعات معتبر و بررسی مستندات است؛ نه اینکه طرح آن به ابزاری برای تغییر موضوع گفت‌وگو تبدیل شود. سوال از درآمد منتقد، پاسخ به پرسش درباره دریافتی خود فرد نیست.

نتیجه جام جهانی؛ همان بخشی که از جدل کنار می‌ماند

تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ با سه تساوی و سه امتیاز از رقابت‌ها کنار رفت و نتوانست به مرحله بعد صعود کند. این نتیجه، مستقل از اختلافات شخصی و رسانه‌ای، بخشی از کارنامه‌ای است که درباره آن باید توضیح داده شود.

البته پاداش صعود به جام جهانی از نظر زمانی و قراردادی با نتیجه نهایی تیم در مرحله گروهی یکسان نیست. اگر پاداش بابت صعود تصویب شده باشد، حذف در مرحله گروهی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که پرداخت آن برخلاف مصوبه بوده است. اما همین تفکیک، ضرورت شفافیت را بیشتر می‌کند: مردم باید بدانند پاداش دقیقاً بابت چه دستاوردی تعیین شده، چه نهادی آن را تصویب کرده، مبلغ نهایی چطور محاسبه شده و آیا قرارداد برای عملکرد در مرحله نهایی نیز شاخص و پیامد مشخصی داشته است؟

مسئله این است که فدراسیون فوتبال با چه منطقی چنین رقم‌هایی را تعیین می‌کند و چگونه آن را برای افکار عمومی توضیح می‌دهد؟ اگر پرداخت‌ها بر اساس ضوابط روشن انجام شده‌اند، انتشار مستندات می‌تواند به پایان دادن به ابهام‌ها کمک کند. اگر هم ارقام یا شیوه تخصیص محل اختلاف است، پاسخ باید از مسیر شفاف‌سازی رسمی داده شود.

برچسب «ابزار»؛ راهی برای عوض کردن زمین بحث؟

توصیف یک منتقد به‌عنوان «ابزار سیستم»، بدون ارائه شواهد مشخص، بیش از آنکه پاسخ باشد، تلاشی برای بی‌اعتبار کردن گوینده است. این برچسب نه صحت نقد را رد می‌کند و نه درباره رقم قرارداد و پاداش اطلاعات تازه‌ای به مخاطب می‌دهد.

تناقض زمانی آشکارتر می‌شود که فردی به‌جای پاسخ به مطالبه‌ای درباره دریافتی خود، از منتقدش می‌خواهد منابع درآمد و مجوزهایش را توضیح دهد. حتی اگر همه پرسش‌های مطرح‌شده درباره فعالیت رسانه‌ای فردوسی‌پور پاسخ داده شوند، سوال اولیه همچنان باقی است: مبنای پرداخت پاداش سرمربی چه بوده و آیا فدراسیون درباره آن شفاف‌سازی کرده است؟

این مطالبه نیز منحصر به فردوسی‌پور نیست. انتقاد از دریافتی‌های کلان سرمربی تیم ملی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مطرح شده و نمی‌توان همه این صداها را به یک برنامه یا یک چهره تقلیل داد. وقتی موضوع به هزینه‌های فوتبال ملی مربوط است، پاسخ‌گویی باید رو به افکار عمومی باشد، نه صرفاً خطاب به منتقدی که در یک جدال قدیمی حضور دارد.

در نهایت، امیر قلعه‌نویی می‌تواند درباره درآمد عادل فردوسی‌پور سؤال کند و فردوسی‌پور نیز باید مانند هر فعال رسانه‌ای دیگری در برابر پرسش‌های مستند پاسخ‌گو باشد. اما این دو موضوع جای یکدیگر را نمی‌گیرند. تا وقتی جزئیات رسمی قرارداد، پاداش و مبنای محاسبه دریافتی سرمربی روشن نشده، حمله به درآمد منتقد نمی‌تواند پرونده پاداش را ببندد. در فوتبال حرفه‌ای، نه محبوبیت رسانه‌ای جای سند را می‌گیرد و نه جدل لفظی جای کارنامه را.

خبرنگار : همتی