قمار رسانه‌ای کاخ سفید در اوج مذاکرات اسلام‌آباد؛ واشینگتن به دنبال امتیازگیری با کارت سوخته تحریم‌ها

به گزارش سیاسی ایونا به نقل از فارس،  این تکاپوی تبلیغاتی که کارشناسان بین‌المللی از آن با عنوان اهرم فشار برای دست‌یابی به دستاوردهای حداکثری یاد می‌کنند، نشان‌دهنده یک بازی دوگانه از سوی دولت دونالد ترامپ است؛ بازیگری که تلاش می‌کند از یک سو خود را متمایل به صلح نشان دهد و از سوی دیگر، سقف مطالبات خود را به شکلی غیرمنطقی بالا ببرد. در همین راستا، شبکه خبری فاکس‌نیوز آمریکا در گزارشی ادعایی به نقل از یک کارگزار ارشد و بلندپایه در کاخ سفید، ابعاد تازه‌ای از زیاده‌خواهی‌های واشینگتن در قبال پرونده فنی و هسته‌ای ایران را فاش کرده است.

فرمول نابرابر واشینگتن؛ معامله دارایی‌های مشروع با دستاوردهای بومی

بر اساس ادعاهای مطرح‌شده از سوی این مقام ارشد آمریکایی، ایالات متحده تلاش دارد فرمول جدیدی را روی میز مذاکره بگذارد که در آن، هرگونه گام اقتصادی منوط به عقب‌نشینی کامل ایران از دستاوردهای علمی خود باشد. این کارگزار کاخ سفید به صراحت اعلام کرده است که واشینگتن تنها در یک صورت حاضر است امتیازات ملموس و قابل‌توجهی را در حوزه برداشتن محدودیت‌های اقتصادی و تحریم‌های مالی به تهران ارائه دهد:

 «اگر مقامات جمهوری اسلامی ایران آمادگی داشته باشند که در خصوص پرونده اورانیوم غنی‌شده خود انعطاف نشان داده و امتیازات جدی و بنیادینی را به طرف آمریکایی واگذار کنند، ما نیز در مقابل، گزینه‌های مؤثری را برای لغو بخشی از تحریم‌ها فعال خواهیم کرد.»

این موضع‌گیری در واقع بازگشت به همان استراتژی سنتی و ناکارآمد «امتیاز در برابر امتیاز» است که در آن، ایالات متحده تلاش می‌کند لغو تحریم‌های ظالمانه و غیرقانونی خود را—که سال‌هاست به بهانه‌های واهی بر دوش اقتصاد ایران سنگینی می‌کند—به عنوان یک هدیه یا امتیاز بزرگ به فروش برساند. واشینگتن در حالی برداشتن تعلیق‌ها را به عنوان دستاورد مطرح می‌کند که بر اساس قوانین بین‌المللی، اعمال این محدودیت‌های یک‌جانبه خود مصداق بارز نقض حقوق تجارت جهانی بوده است.

اعتراف بلومبرگ به شکست تحریم‌ها؛ وقتی انبار ابزارهای فشار کاخ سفید خالی می‌شود

برخلاف فضاسازی‌های رسانه‌ای فاکس‌نیوز که تلاش دارد تحریم‌ها را همچنان به عنوان یک سلاح کارآمد و برنده در دست ترامپ نشان دهد، واقعیت‌های اقتصادی درون جامعه آمریکا روایت دیگری را بازگو می‌کنند. خبرگزاری اقتصادی بلومبرگ در تحلیلی جامع به این تضاد رفتاری پرداخت و تأکید کرد که دکترین فشار حداکثری و تحریم‌های اقتصادی واشینگتن علیه تهران عملاً به پایان خط رسیده است.

تحلیل‌گران بلومبرگ بر این باورند که ساختار اقتصادی ایران در طول سال‌های گذشته توانسته است خود را با این محدودیت‌ها سازگار کند و کانال‌های تجاری خود را فراتر از اراده کاخ سفید توسعه دهد. به تعبیر این رسانه، ظرفیت و پتانسیل سیاست‌های تنبیهی آمریکا به طور کامل اشباع شده و دیگر هیچ ابزار یا سرفصل جدیدی برای اعمال فشار مضاعف بر بازارهای مالی و صنعتی ایران وجود ندارد. بنابراین، تلاش مذاکره‌کنندگان غربی برای استفاده از کارت تحریم در اتاق‌های مذاکره اسلام‌آباد، عملاً بازی با یک کارت سوخته و بی‌اثر است که نمی‌تواند موازنه قدرت را به نفع واشینگتن تغییر دهد.

گره کور جدول زمانی و رد احتمال توافق زودهنگام

بخش دیگری از بازی رسانه‌ای واشینگتن، مدیریت انتظارات افکار عمومی در خصوص زمان نهایی شدن تفاهم‌نامه است. در حالی که برخی کانال‌های خبری از احتمال امضای سریع این توافق‌نامه در روز یکشنبه خبر می‌دادند، مقام ارشد دولت ترامپ در گفتگو با فاکس‌نیوز این گمانه‌زنی‌ها را تا حد زیادی رد کرد. او با اشاره به وجود گره‌های کور حقوقی و پابرجا بودن اختلافات کلیدی در متن پیش‌نویس، اعلام کرد که با توجه به محدودیت‌های ساختاری و فنی موجود، دست‌یابی به یک متن مورد توافق در بازه زمانی چندساعته ممکن نیست و این فرآیند نیازمند چانه‌زنی‌های عمیق‌تری است؛ موضعی که نشان می‌دهد واشینگتن تلاش می‌کند با طولانی کردن فرآیند، تهران را در موقعیت انتظار قرار دهد.

چالش جدید در آبراه‌های بین‌المللی؛ مخالفت آمریکا با قانون عوارض تنگه هرمز

اما شاید حساس‌ترین بخش این رویارویی دیپلماتیک، ورود متغیرهای جدید دفاعی و حاکمیتی از سوی ایران به متن مذاکرات باشد. پس از طرح موضوع تصویب قانون دریافت عوارض عبور و هزینه‌های حفاظتی از کشتی‌ها و نفتکش‌های عبوری در تنگه هرمز توسط مراجع قانونی در ایران، مقامات آمریکایی به شدت نسبت به این موضوع واکنش نشان داده‌اند. این مقام ارشد کاخ سفید با ابراز نگرانی از تسلط عملیاتی و لجستیکی ایران بر این شاهراه حیاتی انرژی جهان، صراحتاً اعلام کرد:

«ما به هیچ عنوان فکر نمی‌کنیم که اجرایی شدن سیستم اخذ عوارض یا هزینه‌های کنترلی در آبراه‌های تنگه هرمز، یک نتیجه قابل‌قبول یا منطقی باشد و ایالات متحده با چنین سازوکارهایی مخالفت خواهد کرد.»

این موضع‌گیری نشان می‌دهد که دکترین بازدارندگی ایران و استفاده هوشمندانه از ابزارهای حاکمیتی در خلیج فارس، محاسبات استراتژیک واشینگتن را به شدت به هم ریخته است. ایران تاکید دارد که صیانت از امنیت دریانوردی، حفاظت از محیط‌زیست دریایی و کابل‌های ارتباطی زیرزمینی در این منطقه هزینه‌های سنگینی دارد که باید توسط استفاده‌کنندگان از این آبراه پرداخت شود؛ اهرمی قدرتمند که دست بالاتری را به مذاکره‌کنندگان کشورمان در برابر زیاده‌خواهی‌های هسته‌ای ترامپ بخشیده است.

خبرنگار : نقوی