معمای تاکتیکی باشگاه پرسپولیس: وحید هاشمیان و بازگشت احتمالی "شماره ۱۰"

به گزارش خبرنگار ورزشی ایونا به نقل از ورزش سه , باوجود جدایی عیسی آل‌کثیر، پرسپولیس هنوز مهاجم موردنظر خود را جذب نکرده و در بازار تابستانی به دنبال جذب مدافع وسط و راست است. در همین حال اما بررسی اسکواد قرمزها نشان می‌دهد آنها تعداد زیادی از بازیکنان در پست وینگر و هافبک تهاجمی را در اختیار دارند.

پرسپولیس ۱۰ وینگر در فهرست خود می‌بیند که مسئولان این باشگاه اعتقاد دارند با تصمیم اسماعیل کارتال به عقد قرارداد سرخپوشان درآمدند و این میراثی است برای وحید هاشمیان، سرمربی جدید.

در شرایطی که سردار دورسون و علی علیپور دو مهاجم پرسپولیس هستند، وحید هاشمیان عملا امکان استفاده از دو مهاجم را از دست داده و احتمال دارد در سیستم خود همزمان از بازیکن شماره شش، هشت و ده استفاده کند.

او روز گذشته نیز یک نیمه رضا شکاری و یک نیمه تیوی بیفوما را به عنوان پشت مهاجم استفاده کرد که هر دو عملکرد خوبی را از خود نشان دادند. در عین حال دو وینگر هم روی دست این بازیکنان حضور داشتند.

این شاید تنها راهکار ممکن برای اسکواد فعلی پرسپولیس باشد. جایی که هاشمیان می‌تواند سه نفر از بازیکنانش را در ترکیب به کار بگیرد و ۷ نفر را هم روی نیمکت داشته باشد و در این فصل طولانی به فراخور هر مسابقه از آنها بهره ببرد.

بازگشت شماره ۱۰؛ هاشمیان در جستجوی ترکیب ایده‌آل پرسپولیس با وینگرهای فراوان!

به گزارش ایونا نیوز  ، با وجود اینکه پرسپولیس هنوز نتوانسته مهاجم مدنظر خود را پس از جدایی عیسی آل‌کثیر جذب کند و تمرکز خود را بر جذب مدافع میانی و راست در بازار تابستانی گذاشته است، بررسی دقیق لیست بازیکنان این تیم، نکته‌ای جالب را آشکار می‌سازد: تعداد بالای بازیکنان در پست‌های وینگر و هافبک تهاجمی. این موضوع، وحید هاشمیان، سرمربی جدید پرسپولیس را به فکر تغییرات تاکتیکی و بازگشت احتمالی به استفاده از بازیکن شماره ۱۰ در ترکیب اصلی انداخته است. به نظر می‌رسد این "میراث" از دوره اسماعیل کارتال، سرمربی سابق، حالا هاشمیان را به سمت بازبینی سیستم و استفاده بهینه از توانایی‌های هافبک‌های خلاق سوق می‌دهد.

پرسپولیس در جستجوی مهاجم، اما با انبوهی از وینگرها!

در شرایطی که پرسپولیس هنوز نتوانسته خلأ ناشی از جدایی عیسی آل‌کثیر را در خط حمله پر کند و دغدغه اصلی‌اش در بازار نقل و انتقالات تابستانی، جذب مدافع وسط و راست است، نگاهی به ترکیب فعلی تیم، معضلی شیرین را نشان می‌دهد. این تیم در حال حاضر ده وینگر را در فهرست خود می‌بیند؛ تعدادی که به گفته مسئولان باشگاه، نتیجه تصمیمات اسماعیل کارتال، سرمربی پیشین، در عقد قرارداد با این بازیکنان بوده است. این انبوه وینگرها و هافبک‌های تهاجمی، حالا به "میراثی" برای وحید هاشمیان، سرمربی جدید پرسپولیس تبدیل شده است. او باید راهی برای استفاده بهینه از این همه استعداد هجومی پیدا کند.

محدودیت در خط حمله و بازنگری تاکتیکی

با حضور سردار دورسون و علی علیپور به عنوان تنها مهاجمان تخصصی در لیست پرسپولیس، وحید هاشمیان عملاً امکان استفاده همزمان از دو مهاجم کلاسیک را در ترکیب اصلی خود از دست داده است. این محدودیت در خط حمله، هاشمیان را وادار می‌کند تا به بازنگری در سیستم و آرایش تیمی خود بپردازد. با توجه به تعداد زیاد وینگرها و هافبک‌های تهاجمی، این احتمال وجود دارد که او به سیستمی روی بیاورد که در آن بتواند به صورت همزمان از بازیکنان در پست‌های شماره شش (هافبک دفاعی)، هشت (هافبک میانی/بازیساز) و ده (هافبک تهاجمی/پشت مهاجم) استفاده کند. این تغییر تاکتیکی می‌تواند به معنای بازگشت نقش پررنگ "بازیکن شماره ۱۰" در ترکیب پرسپولیس باشد؛ نقشی که در سال‌های اخیر کمتر شاهد آن بوده‌ایم.

"شماره ۱۰"؛ قلب تپنده حملات پرسپولیس؟

بازگشت احتمالی بازیکن شماره ۱۰ به ترکیب پرسپولیس، می‌تواند به معنای تغییر رویکرد تاکتیکی تیم از تمرکز صرف بر وینگرها به ایجاد خلاقیت بیشتر در مرکز زمین باشد. یک بازیکن شماره ۱۰ می‌تواند به عنوان مغز متفکر تیم عمل کرده و با پاس‌های کلیدی، توانایی نفوذ به خط دفاع حریف و شوت‌زنی از راه دور، خط حمله پرسپولیس را به مراتب خطرناک‌تر کند. این بازیکن نقش پیونددهنده بین خط هافبک و حمله را ایفا خواهد کرد و می‌تواند با حرکت‌های بدون توپ و استفاده از فضای بین خطوط، دفاع حریف را به هم بریزد. با وجود بازیکنان تکنیکی و باهوش در لیست پرسپولیس که توانایی بازی در این پست را دارند، هاشمیان می‌تواند با احیای نقش شماره ۱۰، به تیم خود بعد جدیدی در فاز هجومی ببخشد. این موضوع می‌تواند برای هواداران پرسپولیس که همواره به دنبال فوتبال زیبا و هجومی هستند، خبر خوشایندی باشد.

چالش‌های پیش‌روی هاشمیان

استفاده از سیستم جدید و احیای نقش شماره ۱۰، در کنار مزایای فراوان، چالش‌هایی را نیز برای وحید هاشمیان به همراه خواهد داشت. او باید بهترین ترکیب را از میان انبوه هافبک‌ها و وینگرها پیدا کند و از همه مهم‌تر، تعادل لازم را بین خطوط دفاعی و هجومی برقرار سازد. حضور تعداد زیادی بازیکن هجومی، می‌تواند در فاز دفاعی مشکل‌ساز شود و هاشمیان باید راهی برای پوشش فضاهای خالی و جلوگیری از ضدحملات حریف پیدا کند. همچنین، تطبیق بازیکنان با نقش‌های جدید و ایجاد هماهنگی لازم بین آنها، نیازمند زمان و تمرینات فشرده خواهد بود. با این حال، با توجه به توانایی‌های فردی بازیکنان پرسپولیس، به نظر می‌رسد هاشمیان می‌تواند با برنامه‌ریزی دقیق و استفاده هوشمندانه از منابع موجود، تیم خود را برای موفقیت در فصل جدید آماده کند. این فصل می‌تواند برای پرسپولیس، فصلی متفاوت از نظر تاکتیکی باشد.

خبرنگار : نقوی