وان پیس لایو اکشن؛ چالشی بزرگ در تبدیل انیمه‌ای افسانه‌ای به دنیای واقعی

به گزارش خبرنگار فرهنگی ایونا به نقل از برترین ها,«وان پیس» لایواکشنی جسورانه است که با وجود برخی ضعف‌های روایی و طراحی لباس، توانسته است با وفاداری به روح رفاقت و رویاپردازی، دنیای فانتزی ایچیرو اودا را برای مخاطبان جوان زنده کند.

سریال «وان پیس» (One Piece) با توسعه دهندگی مت اُوِنز و استیون مایدا و به کارگردانی مارک جوبست و با بازی ایناکی گودوی، ماچینیو، امیلی راد، چاریترا چاندران، لِرا اَبووا، تَز اسکایلر، مورگان دیویس، کالوم کِر، جاکوب گیبسون، وینسنت ریگان، کریگ فربراس، راب کولتی، سلسته لوتز، پیتر گادیات، استیون جان وارد، جِف وارد و میکایلا هوور، محصول سال ۲۰۲۳ نتفلیکس است که تاکنون در ۲ فصل ۸ قسمتی عرضه شده است و هم اکنون در پلتفرم فیلم‌ نت در حال پخش است.

در خلاصه داستان اثر چنین آمده است:‌ ماجرای گروهی از دزدان دریایی به همراه کاپیتان‌ جوان‌شان است که برای رسیدن به جایگاه پادشاه دزدان دریایی و کشف گنج اسطوره‌ای معروف به «وان پیس» راهی سفر خطرناکی می‌شوند. گفتنی است که برای تماشای این سریال می‌توانید به پلتفرم فیلم نت مراجعه کنید.

تاریخچه وان پیس

ایچرو اودا نخستین خالق «وان پیس» به شمار می‌رود؛ کسی که داستان‌های مانکی دی. لوفی را به شکل یک داستان مصور ژاپنی (مانگا) درآورد و در اکتبر سال ۱۹۹۹، نخستین فصل از مجموعه انیمیشن برگرفته از کتاب‌های کمیک ایچیرو اودا به همت شرکت تویی انیمیشن در شبکه تلویزیونی فوجی ژاپن به نمایش درآمد و توانست تا ۲۲ فصل و با ساخت بیش از ۲۰۰۰ قسمت ادامه یابد به طوری که یکی از مجموعه‌های موفق مانگا و انیمه ژاپنی نام گرفت. در ادامه، در سال ۲۰۲۳، شرکت نتفلیکس فصل اول نسخه لایواکشن سریال «وان پیس» را عرضه کرد سپس با فاصله کوتاهی، فصل دوم منتشر شد و در حال حاضر، با استقبال مخاطبان، ساخت فصل سوم در دستور کار قرار گرفته است و به زودی، منتشر خواهد شد.

اشتباه های ریز و درشت روایی

سریال «وان پیس» تا قسمت سوم، ریتم کندی دارد و ضرب‌آهنگی که برای روایت بصری داستان انتخاب کرده است، حوصله مخاطبان را سر می‌برد؛ چنانکه هر لحظه ممکن است از تماشای ادامه سریال انصراف دهند. این روند در طول قسمت چهارم به مرور بهتر می‌شود و در قسمت‌های بعد، می‌تواند هیجانِ مناسب برای یک سریال با رده سنی جوانان و با حضور یک مجموعه از بازیگران جوان با درون‌مایه ماجراجویانه را به تماشاگران تزریق کند و با سربلندی، فصل نخست را به پایان برساند.

فصل دوم همانند فصل اول با اپیزودهایی شروع می‌شود که رویدادهای هر اپیزود در یک قسمت و در یک مکان پایان می‌یابند و سپس تقسیم رویدادها به ۲ تا سه قسمت صورت می‌گیرد به طوری که می‌توان انتظار وجود چنین ساختار قسمت‌بندی را در فصل سوم داشت.

«وان پیس» را می‌توان سریالی نامید که در حوزه شخصیت‌سازی‌ها و طراحی محل وقوع داستان‌ها، نگاهی به افسانه‌های کشورهای مختلف تا داستان‌های پریان و حتی کاراکترهای محبوب داستان‌های مصور آمریکایی دارد و با وجود آن‌ها می‌کوشد تا به روایت خودش غنا ببخشد. با این وجود به علت اینکه خط داستانی اصلی اثر که جست‌وجوی گنج و تلاش برای دست‌یابی به رویاهاست و خرده‌داستان‌ها که بارها در آثار دیگر امتحان پس داده‌اند، پیش‌بینی‌پذیر شدن روایت‌ها را به دنبال دارد و در نتیجه از جذابیت اثر می‌کاهد.

نکته دیگر فلش‌بک‌ها درباره گذشته شخصیت‌هاست که هیچ روند مشخصی ندارد و برای کاراکتری مثل رونوآرو زورو، سانجی و اوسوپ، تنها چند دقیقه به فلش‌بک برای معرفی پیشینه شخصیت‌ها اختصاص داده می‌شود در صورتی که برای نامی، بینندگان به تماشای یک فلش‌بک طولانی در اپیزودهای پایانی فصل اول می‌نشینند. همچنین، در اپیزودهای نخست، با ورود هر شخصیت، فلش‌بک معرفی آن‌ها به نمایش درمی‌آید در حالی که چند قسمت از ورود نامی به روایت گذشته است و هنوز هیچ نشانه‌ای از فلاش بک مربوط به او به چشم نمی‌خورد. جدا از اینکه ایرادها فقط به چنین حدی محدود نیست و در اتفاقی نادر، غیرمنتظره و خارج از عرف زمانی فلش‌بک‌ها در اثر، در قسمت هفت فصل دوم، ۵۰ دقیقه از مدت زمان ۶۰ دقیقه‌ای اپیزود هفتم صرف فلاش بک شخصیت‌ها در پادشاهی درام می‌شود.

در اپیزود ورود به جزیره باغچه کوچک، ابتدا اثر ارجاعی به «پارک ژوراسیک» (Jurassic park) دارد سپس پای غول‌ها به داستان باز می‌شود و در انتها، ماموران باروک ورکز از راه می‌رسند. حضور خدمه کلاه‌حصیری‌ها در دنیای دایناسورها نوید یک تعقیب و گریز بین آن‌ها و دایناسورها را می‌دهد در صورتی که دایناسورها بدون هیچ‌گونه دخالت مستقیم در روند خط داستانی اپیزود؛ مبارزه خدمه کلاه‌حصیری‌ها با ماموران باروک ورکز از روند روایت خارج می‌شوند و مشابه اتفاقی است که برای غول‌ها می‌افتد به صورتی که اگر دایناسورها و غول‌ها از باغچه کوچک حذف شوند، تاثیری در خط داستانی اپیزود ندارند.

در اپیزودی دیگر، رونوآرو زورو با صد مامور باروک ورکز می‌جنگد و آن‌ها را از پای درمی‌آورد و کارگردان اثر، تک‌به‌تک لحظات را در زمانی بالغ بر ۱۵ دقیقه به نمایش می‌گذارد در صورتی که با نشان دادن مبارزه وی با چند مامور و فاکتور گرفتن شمارش تک‌به‌تک کشتن صد مامور باروک ورکز می‌توانست نتیجه بهتری بگیرد و حوصله تماشاگران را با نمایش جزییات به درد نخور سر نبرد.

دیالوگ‌های شعاری لوفی، تعقیب و گریزهای بی‌معنا

دیالوگ‌های لوفی برای ترغیب رونوآرو زورو برای به عضویت درآمدن در خدمه کلاه‌حصیری‌ها و سخنان او راجع به دنبال کردن رویاها در حیاط زندان آنقدر عمیق نیست که تبدیل یک شکارچی دزدان دریایی را به یک دزد دریایی باورپذیر کند. از سوی دیگر، این دیالوگ، دنبال کردن رویاها و من می‌خواهم با پیدا کردن «وان پیس» پادشاه دزدان دریایی بشوم، آنقدر در طول اثر بارها و بارها تکرار می‌شود که کاراکتر لوفی را تک‌بعدی نشان می‌دهد.

بیش از نیمی از فصل اول به تعقیب و گریزهای خدمه کلاه‌حصیری‌ها با نیروی دریایی اختصاص می‌یابد و در انتهای فصل و بعد از مقابله پدربزرگ با لوفی، دریاسالار گارپ او را رها می‌کند تا دنبال گنج «وان پیس» برود؛ اتفاقی که دلیل منطقی که برای آن تراشیده‌اند، نسبت دریاسالار گارپ با لوفی و آزمودن لوفی است و این رها کردن، تمام تعقیب و گریزهای پیشین را بی‌معنا می‌سازد.

در فصل دوم، دریاسالار گارپ از کاپیتان اسموکی می‌خواهد تا از تعقیب لوفی دست بردارد و به دنبال ماموران باروک ورکز برود. به جای اینکه در ادامه فصل، مقابله‌های نیروی دریایی با ماموران باروک ورکز افزایش یابد در اتفاقی غیرمنتظره، نیروی دریایی از خط داستانی حذف می‌شود و تنها در قسمت آخر به سرنخی دست پیدا می‌کنند که بار دیگر، نشانی از پرداخت نامناسب در خط روایت است.

واپول بعد از اینکه سرزمین خودش را ترک می‌کند، به یک دزد دریایی تبدیل می‌شود و دکتر هیریلوک که زمانی دزد دریایی بوده است، بعد از اینکه از مرگ نجات می‌یابد و به یک پزشک تبدیل می‌شود و اینگونه به نظر می‌رسد که در دنیای به تصویر کشیده‌شده در این سریال، آدم‌ها می‌توانند بدون هیچ پیشینه‌ای در یک چشم به هم زدن کسِ دیگری باشند بدون اینکه اثر اشاره‌ای به مرارت سالیان هر شغل داشته باشد و این مرارت‌ها را محترم بشمارد.

نویسندگان این سریال، در یک مورد مهم باید بارها مورد تشویق قرار بگیرند، آن‌ها توانستند از درون یک سریال انیمیشن چند هزار قسمتی، یک خط داستانی مناسب یک مینی‌سریال استخراج کنند و بتوانند روند اتفاقات را برحسب توانایی خودشان پیش ببرند؛ موضوعی که باوجود همه کاستی‌ها باید بدان توجه کرد.

طراحی لباس ناهمگون با پیشه دزدان دریایی

نقطه ضعف دیگر اثر به طراحی لباس شخصیت‌ها مربوط می‌شود که باری به هر جهت است و نمی‌توان به یک جمع‌بندی مناسب از کارکرد آن‌ها رسید. نامی در تمام مدت با یک پیراهن آستین کوتاه و شلوارک در حال تردد است. لباسی که برای او انتخاب شده است، باعث آفتاب سوختگی و تاول روی صورت و بدن فرد به دلیل تابش ممتد و مستقیم خورشید می‌شود؛ بنابراین چنین لباسی در یک محیط دریایی محلی از اعراب ندارد و همین لباس باعث می‌شود که یک حشره او را در باغچه کوچک نیش بزند و رو به احتضار باشد. لباس لوفی همانند کسانی است که با لباس هاوایی در ساحل میامی وقت خودشان را به خوشگذرانی می‌گذرانند. لباس اوسوپ همه ویژگی‌های یک لباس دزد دریایی را داراست و لباس رونوآرو زورو و سانجی با اینکه یک لباس دزد دریایی محسوب نمی‌شود، برای محیط دریایی مشکلی ایجاد نمی‌کند. بوچی و شَم زمانی که نقاب خدمتکاری شان را کنار می‌گذارند، لباس دزد دریایی آن‌ها شباهتی غیرقابل انکار به بتمن و کَت وومن دارد و چنین انتخاب‌های لباسی، نشان می‌دهد که هیچ فکری روی طراحی لباس‌ها صورت نگرفته است.

در حوزه گریم، شخصیت‌ها بعد از زد و خوردهای سنگین با یکدیگر حتی یک خراش روی صورت‌های کاراکترها نمی‌افتد.

نکات مثبت سریال وان پیس

طراحی صحنه خانه‌ها، روستاها و قلعه‌ها، طراحی کاراکتر هیولاهای سرباز واپول و پادشاه واپول از نکات مثبت اثر به شمار می‌رود.

امیلی راد، ماچینیو، چاریترا چاندران، تز اسکایلر، کالوم کر، جاکوب گیبسون، میکایلا هوور، وینسنت ریگان، سلسته لوتز، استیون جان وارد، کریگ فربراس و راب کولتی از جمله بازیگرانی هستند که در نقش‌هایشان خوش می‌درخشند و می‌توانند حق مطلب را در حد بضاعت کاراکترها ادا کنند.

تصویر رنگین و پر زرق و برق «وان پیس» با آنچه که مخاطبان از دزدان دریایی، وحشتی که آن‌ها در دریاها ایجاد می‌کردند، خشونتی که بر بی‌گناهان روا می‌داشتند و اموال مردم را به زور تصاحب می‌کردند، منافات دارد و اثر می‌کوشد تصویری دلنشین از افرادی ارائه دهد که در هیچ صفحه از تاریخ از آن‌ها به نیکی یاد نشده است.

سریال «وان پیس» می‌تواند برای مخاطبان جوان سرگرم‌کننده باشد و همچنین پیام‌های خوبی درباره دوستی و دنبال کردن رویاها دارد به ویژه اگر طرفدار مانگا باشید.

خبرنگار : نقوی