واکنش تند زیدآبادی به خوشحالی برخی از درگیری خلیج فارس

بدجنسی و بدسگالی و سفاهت هم انگار انتها ندارد! از تخریب بندرگا‌ه‌ها و اسکله‌ها و منابع نفتی و انرژی مردم ایران چه گیر این جماعت می‌آید که برای آن له‌له می‌زنند؟

یک‌صدا و بی‌وقفه هم می‌گویند که همهٔ این منابع، متعلق به جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران است و ربطی به ایران و مردمش ندارد! 

سرزمینی که ادعا می‌شود تمام منابع زیرزمینی و روزمینی آن متعلق به خودش نیست و بنابراین باید همهٔ آنها را نابود کرد تا "آزاد" شود، آیا تحت هر عنوانی اصلاً می‌تواند "کشور" باشد؟

می‌گویند باید تمام منابع انرژی مثل نفت و گاز و برق را در کنار صنایعی چون پتروشیمی و فولاد به کلی منهدم کرد تا مردم چنان به تنگ آیند که به خیابان‌ها بریزند و از طریق سرنگونی حکومت، خود را "آزاد" سازند! 

در واقع معنای تلویحی این حرف این است که مردم هنوز چندان در تنگنا نیستند و همچنان از منابع کشور بهره‌ای می‌برند که حاضر به شورش تمام‌عیار علیه حکومت نیستند! پس برای وادار کردن آن‌ها به قیام لازم است که از منابع کشور کاملاً بی‌بهره شوند و به تنگنای بی‌سابقه گرفتار آیند تا هیچ راه چاره‌ای جز شورش و قیام پیش رو نداشته باشند! 

بعد به این نکتهٔ بدیهی هم یک لحظه فکر نمی‌کنند که خب به فرض، منابع حیاتی کشور از جمله نفت و برق در حملات نظامی منهدم شود و آنگاه مردم به جان‌آمده به خیابان بریزند و نهایتاً هم موفق شوند حکومت را ساقط کنند! خب، روز بعد از آن، این مردم به جان‌آمده قرار است با کدام امکانات زندگی کنند؟ بازسازی تأسیسات زیربنایی منهدم‌شده، در صورت فراهم بودن تمام شرایط، بخصوص نفت و برق، سال‌های سال زمان می‌برد و چه بسا در مواردی هرگز قابل بازسازی نباشد. تا آن زمان، این مردم "آزاد‌شده" قرار است نان و آب و برق و بنزین و دیگر مایحتاج اولیهٔ زندگی‌شان را از کجا تأمین کنند؟ 

لابد گمان می‌کنند به محض اینکه نظام سقوط کند، تمام تأسیسات تخریب‌شده، به خودی خود، یک‌شبه بازسازی و احیاء می‌شوند! و یا اینکه ترامپ و نتانیاهو یک عصای جادویی در اختیار دارند که به محض سقوط نظام، با تکان دادن آن، تمام صنایع و تأسیسات نابود‌شده را به طرفة‌العینی احیاء می‌کنند! 

از یکی از هم‌بندی‌ها در زندان رجایی‌شهر کرج خواستم که آب را بی‌رویه هدر ندهد. با شگفتی نگاهم کرد و گفت؛ تو هنوز فرق تضاد اصلی و فرعی را نمی‌دانی؟ 

طفلک گمان می‌کرد که اگر سازمان آنها به قدرت برسد، مشکل آب در ایران به خودی خود و در یک چشم‌به‌هم‌زدن حل می‌شود! 

چندی پیش، مردم منطقه‌ای روستایی در پاکستان به دلیل قطع متناوب برق، به خشم آمدند و با هجوم به نیروگاه برق منطقه، آن را به کلی منهدم کردند! 

این ماجرا را به هر که می‌گویم دهانش از تعجب باز می‌ماند و اهالی آن منطقه را سفیه و کودن توصیف می‌کند، از جمله آن کسانی که موافق نابودی منابع برق کشور در حملهٔ آمریکا و اسرائیل هستند! شگفت اینکه این افراد یک لحظه هم به ذهن‌شان خطور نمی‌کند که خودشان هم مثل اهالی آن منطقه‌اند و حتی چند درجه خراب‌تر!»

زیدآبادی در این یادداشت، نگاه‌هایی را که نابودی زیرساخت‌ها را راهی برای تغییر سیاسی می‌دانند، به چالش کشیده و آن را محل تأمل جدی توصیف کرده است.