به گزارش خبرنگار بین الملل ایونا به نقل از بازار، سوریه درهم کوبیده شده نیازی به بمباران مجدد نداشت اما نیاز نخست‌وزیر رژیم‌صهیونی به جنگ برای حفظ حیات سیاسی‌اش و مسدود بودن مسیر جنگ‌افروزی علیه ایران، عراق، لبنان و یمن راه دیگری برای او باقی نگذاشت.
«بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم‌صهیونی تابستان سال گذشته پس از گرفتاری‌های داخلی که درپی شورش راست‌های افراطی و حمله به پادگان «سده تیمان» رخ داد، مقدمات ترور سران مقاومت و حمله به لبنان را چید. او همچنین کمتر از ۴۸ ساعت پس از مواجهه با احتمال کناره‌گیری احزاب حریدی از دولت و سقوط کابینه، به ایران حمله کرد.
این روندها نشان می‌دهد نتانیاهو در ادامه دادن جنگ غزه و سوق دادن آتش جنگ به سمت کشورهای دیگر، حیات سیاسی‌اش را نسبت به منافع رژیم در اولویت می‌داند.
در روزهای اخیر نتانیاهو با دو مشکل روبه‌رو بود؛ احزاب حریدی فرآیند اختلال در کار دولت را به دلیل صدور فراخوان جذب سرباز از قشر مذهبی‌ها بار دیگر از سر گرفتند و همزمان او گرفتار دادگاه هم شد.
به همین دلیل او نیازمند آغاز جنگی دیگر بود. جنگ در غزه شامل تلفات بالایی است و از سوی دیگر در خصوص لبنان و ایران نیز با اتمام تاب آوری صهیونیست ها، جنگ به آتش بس رسید و وضعیت از آن زمان تاکنون تغییر نکرده و در صورت بروز مجدد جنگ در این دو محور، تل آویو همانند گذشته تاب آوری اش را از دست می دهد.
در خصوص حمله به یمن نیز، فاصله این کشور با فلسطین اشغالی تقریبا دو برابر ایران است و از سوی دیگر، آخرین عملیات رژیم در آن با پرتاب موشک های پدافندی و حملات متقابل یمنی ها به سرزمین های اشغالی به بن بست رسید.
در قبال عراق پیش‌بینی‌ها حکایت از قریب‌الوقوع بودن حملات رژیم‌صهیونی داشت اما اجرای برخی حملات دقیق پهپادی به پایگاه‌های نظامی و نفتی که منافع آمریکا و کشورهای اروپایی در آن‌ها قرار دارد و احتمالا از سوی گروه های مخالف واشنگتن صورت گرفته، باعث شده تا غرب نسبت به کشیده شدن آتش جنگ به این کشور محتاط شوند.هرچند در این میان شک و تردیدهایی درباره منشا حملات وجود دارد و دیدگاه‌هایی معتقدند این حملات «پرچم دروغین» بوده و از سوی صهیونیست‌ها و به نام مقاومت انجام می‌شود تا تحریک و بهانه‌ای برای کشیدن جنگ به عراق باشند.
با این وجود بررسی جبهه‌هایی که آغاز جنگ در آن‌ها محتمل بوده نشان می‌دهد بسیاری از مسیرها برای رژیم‌صهیونی بسته است و تل‌آویو راهی جز کشیدن جنگ به سوریه ویران ندارد.
ارتش سوریه در طول بحران داخلی آسیب‌های زیادی دید و پس از فروپاشی نظام سیاسی‌اش و سقوط «بشار اسد» نیز به شدت و طی چند هفته توسط آمریکا و رژیم‌صهیونی بمباران شد. طی این حملات فرودگاه‌ها، جنگنده‌ها، ناوها، مراکز موشکی و ذخایر سلاح سوریه به شدت بمباران و منهدم شدند. پس از آن صهیونیست‌ها با بمباران مواضع ارتش ترکیه، از استقرار جنگنده‌ها و سامانه‌های پدافندی این کشور در سوریه جلوگیری کردند.
سوریه در شرایط نابودی تسلیحات راهبردی و سنگین، فروپاشی ارتش و اختلافات داخلی نیازی به حملات نظامی گسترده ندارد زیرا خطری به شمار نمی‌رود، اما نتانیاهو برای نجات خود باید داستانی ساخته و توجیه آغاز جنگ قرار دهد. بر همین اساس نتانیاهو در وضعیتی که حکومت جولانی حاضر شده «بلندی های جولان» را به رژیم‌صهیونی ببخشد و روابط خود را با تل‌آویو عادی‌سازی کند، سمت‌وسوی جنگ را به سمت او چرخانده و وی را به همراه نزدیکانش تهدید به ترور می‌کند.
