به گزارش ایونا، بسیاری از مردم روز خود را با یک فنجان قهوه داغ آغاز می‌کنند تا از شر مه صبحگاهی خلاص شوند و مغزشان را به کار بیندازند. این نوشیدنی کافئین‌دار چه یک شات اسپرسو باشد و چه یک لاته کف‌دار، به دلیل افزایش هوشیاری مشهور است. با وجود این، یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که قهوه ممکن است کاری بیش از بیدار کردن ما انجام دهد. قهوه می‌تواند نحوه ارتباط مغز را با احساسات ما تغییر دهد.
به نقل از مدیکال‌اکسپرس، پژوهشگران «بیمارستان دانشگاه آرهوس»(Aarhus University Hospital) در دانمارک می‌خواستند بررسی کنند که چگونه یک دوز معمول کافئین بر فرآیندی در مغز به نام «مهار آوران با تأخیر کوتاه»(SAI) تأثیر می‌گذارد. در دستگاه عصبی بدن به آن گروه از سلول‌ها که پیام‌های عصبی حاوی اطلاعات را به سوی مغز هدایت می‌کنند، سلول‌های «آوران»(Afferent) می‌گویند. تاثیر دوز کافئین بر این فرآیند به عبارت ساده زمانی است که حسی در بدن مانند لمس مچ دست، واکنش مغز در قشر حرکتی را کاهش می‌دهد و به کنترل شدت فعال شدن عضلات کمک می‌کند. این مانند یک سیستم فیلترینگ است که حرکات شما را روان و کنترل‌شده نگه می‌دارد و از واکنش بیش از حد مغز به هر لمس جلوگیری می‌کند.
دانشمندان در آزمایش خود، ۲۰ شخص بزرگسال سالم را مورد بررسی قرار دادند. هر کدام از شرکت‌کنندگان ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین - معادل مصرف روزانه معمول - که به صورت آدامس برای جذب سریع‌تر ارائه شده بود یا یک آدامس دارونما دریافت کردند. این آزمایش دوسوکور بود و به همین دلیل، نه شرکت‌کنندگان و نه پژوهشگران نمی‌دانستند کدام آدامس در طول آزمایش تجویز شده است.
پژوهشگران در مرحله بعد، قشر حرکتی را با پالس‌های مغناطیسی تحریک کردند و فرآیند SAI را با استفاده از دو روش متفاوت مورد بررسی قرار دادند. روش سنتی از یک پالس مغناطیسی ثابت بهره می‌برد و اندازه انقباض به دست‌آمده را اندازه‌گیری می‌کند. روش دوم به طور خودکار قدرت پالس را تنظیم می‌کند تا یک واکنش عضلانی ثابت حفظ شود.
پژوهشگران با روش اول دریافتند که کافئین توانایی مغز را در کاهش واکنش عضلات پس از لمس افزایش می‌دهد. این اثر بین ۱۹ تا ۲۱ میلی‌ثانیه پس از تحریک، بیشترین میزان را داشت. با روش دوم، هیچ افزایش قابل توجهی در اثر کافئین مشاهده نشد.
پژوهشگران معتقدند کافئین احتمالاً با مسدود کردن گیرنده‌های «آدنوزین»(Adenosine) عمل می‌کند که ممکن است به افزایش «استیل‌کولین»(Acetylcholine) منجر شود. استیل‌کولین یک پیام‌رسان شیمیایی است که به کنترل ادغام حسی-حرکتی کمک می‌کند.
پژوهشگران خاطرنشان کردند: اثر کافئین ممکن است ناشی از تعدیل سیستم «کولینرژیک»(Cholinergic) باشد که اطلاعاتی را درباره عملکرد فیزیولوژیکی آن و پاتوفیزیولوژی اختلال مغزی ارائه می‌دهد.
در نهایت می‌توان گفت که یکی از نوشیدنی‌های محبوب جهان نه تنها به ما انرژی صبحگاهی می‌دهد، بلکه به طور نامحسوسی می‌تواند نحوه تأثیر سیگنال‌های حسی را بر نواحی حرکتی مغز تغییر دهد.
این پژوهش در مجله «Clinical Neurophysiology» به چاپ رسید.
