افزایش پنج‌برابری وسعت دریاچه ارومیه؛ بازگشت شگفت‌انگیز بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران

به گزارش خبرنگار اجتماعی ایونا به نقل از جماران,احیای دریاچه ارومیه وارد فاز تازه‌ای شده؛ با افزایش قابل توجه ورودی آب از سدها و رودخانه‌ها در حال حاضر وسعت آن به ۲ هزار و ۳۵۰ کیلومتر مربع رسیده است.

رومیه این روزها روایت دیگری دارد؛ روایتی از بازگشت، از نفس تازه‌کردن، از آبی که دوباره به قلب یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های ایران جان بخشیده است. دریاچه‌ای که سال‌ها با خشکی و عقب‌نشینی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، حالا در سایه بارش‌های مناسب و مدیریت منابع آب، نشانه‌هایی جدی از احیا را به نمایش گذاشته است.

مجید رستگاری، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان‌غربی، از جهشی چشمگیر در وسعت این دریاچه خبر می‌دهد؛ افزایشی که در مقایسه با شش ماه گذشته، حدود پنج برابر برآورد شده است. به گفته مجید رستگاری، مساحت دریاچه اکنون به حدود ۲ هزار و ۳۵۰ کیلومتر مربع رسیده؛ رقمی که نشان می‌دهد پهنه آبی ارومیه در مدت زمانی کوتاه، رشد قابل توجهی را تجربه کرده است. این افزایش در حالی رخ داده که تنها چند ماه پیش، وضعیت دریاچه همچنان نگران‌کننده ارزیابی می‌شد.

بارش‌های ماه‌های اخیر را باید یکی از مهم‌ترین عوامل این تغییر دانست. رستگاری تأکید می‌کند که نزولات جوی مناسب، بیش از یک هزار و ۸۷۰ کیلومتر مربع به وسعت دریاچه افزوده است؛ عددی که به‌خوبی نقش تعیین‌کننده بارندگی در احیای این پهنه آبی را نشان می‌دهد. اما این تنها بخشی از ماجراست. به گفته رستگاری، مدیریت هدفمند منابع آب و رهاسازی برنامه‌ریزی‌شده از سدهای استان نیز نقشی کلیدی در این روند ایفا کرده است.

حجم آب دریاچه نیز همگام با افزایش مساحت، رشد چشمگیری داشته و به ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون مترمکعب رسیده است. این در حالی است که تراز سطح آب نیز اکنون در ارتفاع یک هزار و ۲۷۰ متر و ۷۴ سانتی‌متر قرار دارد؛ عددی که نسبت به مهرماه سال گذشته، بیش از یک متر افزایش را نشان می‌دهد. در ابتدای سال آبی جاری، این تراز حدود ۱۲۶۹ متر و ۵۰ سانتی‌متر ثبت شده بود.

در کنار بارش‌ها، رهاسازی آب از سدهای حوضه آبریز دریاچه ارومیه به‌عنوان یک راهبرد مؤثر مطرح شده است. طی شش ماه گذشته، بیش از یک میلیارد و ۲۷۸ میلیون مترمکعب آب از سدهای استان به سمت دریاچه هدایت شده است. در این میان، سدهای بوکان و مهاباد سهمی تعیین‌کننده داشته‌اند و عملاً ستون فقرات این عملیات به شمار می‌روند.

در حال حاضر به گفته مسوولان محیط‌زیست تمامی رودخانه‌های اصلی حوزه آبریز فعال هستند؛ از سدهای مهمی چون بوکان، مهاباد و قلعه‌چای گرفته تا رودخانه‌های بدون سد مانند باراندوز که بی‌وقفه آب را به سمت دریاچه هدایت می‌کنند. این پویایی در شبکه تأمین آب، یکی از نشانه‌های مثبت در مسیر احیای دریاچه به شمار می‌رود.

در همین رابطه، آرزو اشرفی‌زاده، مدیرکل تالاب‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست به فارس، اعلام کرده که بیش از یک میلیارد مترمکعب آب از طریق رودخانه‌های منتهی به دریاچه وارد آن شده است. این رقم، بدون احتساب بارش مستقیم بر سطح دریاچه است؛ عاملی که به‌تنهایی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر حجم آب داشته باشد.

به گفته او، اگر مجموع ورودی‌ها در نظر گرفته شود، اکنون حدود یک و نیم میلیارد مترمکعب آب در گستره‌ای نزدیک به ۲ هزار کیلومتر مربع پخش شده است. این تصویر نشان می‌دهد که دریاچه نه‌تنها در حال دریافت آب از منابع مختلف است، بلکه توانسته این آب را در سطحی وسیع توزیع کند؛ موضوعی که برای پایداری اکوسیستم اهمیت بالایی دارد.

با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که این وضعیت، هرچند امیدوارکننده، اما شکننده است. تجربه سال‌های گذشته نشان داده که تکیه صرف بر بارش‌ها نمی‌تواند تضمین‌کننده پایداری دریاچه باشد. استمرار مدیریت منابع آب، کنترل برداشت‌های بی‌رویه و حفظ تعادل در مصرف، از جمله اقداماتی است که باید همزمان با این روند مثبت دنبال شود.

 بر اساس اعلام مجید رستگاری، مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای آذربایجان‌غربی، وسعت دریاچه طی شش ماه گذشته حدود پنج برابر افزایش یافته و اکنون به حدود ۲ هزار و ۳۵۰ کیلومتر مربع رسیده است؛ عددی که بازگشت قابل‌توجه دریاچه را در مدت‌زمانی کوتاه نشان می‌دهد. بارش‌های فراوان اخیر، به‌ویژه نزولات جوی که بیش از ۱,۸۷۰ کیلومتر مربع به پهنه آبی افزوده‌اند، همراه با مدیریت هدفمند رهاسازی آب از سدها، دو عامل اصلی این جهش اعلام شده‌اند. این روند امید تازه‌ای برای احیای یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های کشور ایجاد کرده است.

خبرنگار : نقوی