انتقاد به سبک اعتماد: درباره اسپانیا جوگیر نشوید!

روز گذشته مهدی تاج در این رابطه گفت: بازی با اسپانیا هنوز به صورت قطعی نهایی نشده بود که بحث لغو آن مطرح شود. همچنان در حال بررسی هستیم که آیا شرایط برای برگزاری این مسابقه تدارکاتی فراهم می‌شود یا خیر. این موضوع در حال پیگیری است و در صورت قطعی شدن، اطلاع‌رسانی خواهد شد. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که در روزهای گذشته مقامات سیاسی ایران به اندازه کافی و طبق عرف بین‌الملل نسبت به مواضع دولت اسپانیا که از مخالفان اصلی تجاوز نظامی به کشورمان بوده قدردانی کردند. با این حال گویا عده‌ای تبحر خاصی در اغراق دارند.  نمونه این مساله را پیش از این در مورد ریکاردو ساپینتو، سرمربی پرتغالی استقلال دیدیم. ساپینتو که در زمان جنگ 12 روزه به ایران آمد تا هدایت استقلال را برعهده بگیرد در مدت حضور در تهران با عناوین و القاب عجیبی ازسوی مدیران استقلال، فدراسیون فوتبال و برخی پیشکسوتان روبه‌رو شد. مهدی تاج اقدام او را قابل تحسین و قابل مطالعه دانست. برخی به او لقب شجاع‌دل با دل شیر دادند، برخی گفتند باید مجسمه او ساخته شود و درنهایت به خاطر همین فضا محرومیت چهار ماهه او به دو ماه کاهش پیدا کرد. با این حال ساپینتو پس از ترک ایران در زمستان سال گذشته در یک مصاحبه با رسانه‌ کشورش حسابی به نظام سیاسی ایران حمله کرد و اظهاراتی جنجالی پیرامون وضعیت کشور ایران مطرح نمود که بازتاب قابل‌توجهی در رسانه‌ها داشت.  حالا کسانی که این‌چنین در ستایش مقامات سیاسی اسپانیا ترمز بریده‌اند باید مراقب این مشت نمونه خروار باشند، مخصوصا کافی است آنها مواضع قبلی نخست‌وزیر چپگرای اسپانیا در مورد نظام سیاسی ایران و اتفاقات داخلی کشورمان در مواقع بحرانی را مرور کنند. سانچز و برخی وزرای او در سال‌های گذشته انتقادات تند و تیزی از سیاست‌های داخلی ایران مطرح کردند و ادعاهای جنجالی در مورد نحوه برخورد با معترضان به زبان آوردند که دست‌کمی از اظهارات ساپینتو علیه کشورمان نداشتند. با این تفاوت که ساپینتو تنها یک مربی فوتبال است و نخست‌وزیر اسپانیا یک مقام سیاسی بسیار مهم!

غرض از نوشتن این متن زیر سوال بردن مواضع دولت اسپانیا در دفاع از حقوق اساسی کشورمان نیست. مواضع ایران در تجاوز نظامی به خاکش حق است و همراهی هر شخصی در این مسیر باید غنیمت شمرده شود. نکته اینجاست که برخی اهالی ورزش همان‌طور که در مواجهه با فردی مثل ساپینتو ساده برخورد کردند حالا هم در مواجهه با وضعیت جدید همان مسیر را طی می‌کنند. جوگیر می‌شوند و با وجود اینکه فدراسیون فوتبال اسپانیا نهادی است کاملا مستقل و از دولت فدرال دستور نمی‌گیرد و رسانه‌ها اعلام کرده‌اند این کشور برنامه بازی‌های دوستانه‌اش را بسته، می‌گویند از همین مواضع سیاسی دولت اسپانیا استفاده کنیم و بازی دوستانه برای تیم ملی تدارک ببینیم!  می‌گویند پدرو سانچز، داداشم است و باید خیابان یا میدانی را در ایران به نام اسپانیا نام‌گذاری کنیم یا پرچم اسپانیا را به تجمعات می‌برند. البته این وضعیت در صورتی که معقول باشد فی‌نفسه کار بدی نیست و نام‌گذاری معبری در تهران به نام اسپانیا اتفاقا می‌تواند آغاز مسیری برای نزدیکی دو ملت باشد، ولی چنین اقدامی به خاطر موضع‌گیری یک چهره سیاسی که فردا ممکن است مواضعش تغییر کند یا دوباره اظهاراتی در مورد مسائل داخلی ایران و نظام سیاسی حاکم بر کشورمان مطرح کند یا اصلا در انتخابات با یک دولت راست‌گرا عوض شود منطقی نیست. کما اینکه در یک ماه گذشته شورای شهر تصمیم گرفت به خاطر مواضع ضدایرانی دولت فعلی آرژانتین نام میدان آرژانتین در تهران عوض شود. این تغییر در 16 فروردین در شورای شهر تهران تصویب شد اما گویا هنوز عملیاتی نشده است.  در این مورد منتقدان می‌گفتند تصمیم یک چهره سیاسی را نباید به پای ملت آن کشور گذاشت. کما اینکه آرژانتینی‌ها اغلب دارای دولت‌های ضداستعماری بوده‌اند. بسیاری از کارشناسان معتقدند باتوجه به وضعیتی که خاویر میلی به عنوان رییس‌جمهور در آرژانتین به وجود آورده و کاهش محبوبیت او به خاطر شرایط سخت اقتصادی شانسی برای پیروزی مجدد در انتخابات ندارد. اتفاقی که در برزیل هم به نوعی دیگر رقم خورد و پس از یک دوره کوتاه حضور ژاییر بولسوناروی راست‌گرا و همسو با ترامپ دوباره لولا داسیلوا به قدرت رسید. حال موافقان تغییر نام میدان آرژانتین و کسانی که می‌گویند باید نام اسپانیا را روی یکی از معابر تهران بگذاریم پاسخ بدهند آیا درست بود در زمان حضور بولسونارو معروف به ترامپ برزیل نام خیابان برزیل در تهران تغییر می‌کرد؟