بدنی که چاق نیست، اما همیشه «دشمن» فرض می‌شود

6 ماه قبل

بازدید: 129

کد خبر: 000156740

بدنی که چاق نیست، اما همیشه «دشمن» فرض می‌شود

بعضی‌ها هرگز اضافه‌وزن نداشته‌اند، اما انگار با هر لقمه و هر عدد روی ترازو در حال جنگ‌اند. آن‌ها در نبردی فرساینده اسیر شده‌اند؛ نبردی که نه برای سلامت، بلکه برای رسیدن به «وزنی که کافی نیست» ادامه دارد.

به گزارش خبرنگار سلامت ایونا، تعدادی از آدم‌ها در ظاهر هیچ مشکلی از نظر وزن ندارند. لباس‌ها به‌خوبی اندازه‌شان می‌شود، BMI‌شان در محدوده طبیعی است و در نگاه دیگران «کاملاً متناسب» به نظر می‌رسند.

اما پشت این ظاهر آرام، یک جنگ دائمی جریان دارد: جنگ با عدد ترازو، با خطای ذهنی، با ترسی مبهم که می‌گوید «اگه کمی چاق‌تر بشی چی؟» این افراد برای پایین نگه‌داشتن وزنی که همین حالا هم پایین است، وارد چرخه‌ای می‌شوند که هیچ‌وقت به رضایت ختم نمی‌شود. غذا برایشان از یک نیاز طبیعی تبدیل می‌شود به «تهدید احتمالی».

پیشنهاد ایونا

آینه دیگر وسیله دیدن نیست؛ ابزار ارزیابی و قضاوت است. حس گرسنگی را نادیده می‌گیرند، اما کوچک‌ترین حس پُری، می‌تواند ساعت‌ها عذاب وجدان بسازد. ترازو نقش داور زندگی را پیدا می‌کند؛ هر صبح، هر شب، هر تغییر جزئی به معنای یک روز خوب یا بد است. عددی که برای دیگران هیچ اهمیتی ندارد، برای آن‌ها تبدیل می‌شود به متر سنجش ارزش شخصی.

در نگاه بیرونی، این رفتارها شاید «اراده قوی» یا «توجه به ظاهر» به نظر برسد. اما در درون، بیشتر شبیه یک ترس دائمی است؛ ترس از قضاوت، ترس از تغییر، ترس از این‌که مبادا بدنشان از کنترلشان خارج شود. مشکل اینجاست که این افراد معمولاً هیچ‌وقت احساس «کافی بودن» نمی‌کنند. حتی وقتی دوستان یا خانواده می‌گویند وزنشان کاملاً طبیعی است، ذهنشان می‌گوید: «نه، هنوز جا داری… هنوز باید کمتر بشه…» زندگی‌شان تبدیل می‌شود به تعادلی شکننده بین گرسنگی، اضطراب، حرص کنترل و تلاش برای وانمود کردن اینکه «همه‌چیز عادی است.»

و واقعیت تلخ این است: این جنگ هیچ قهرمانی ندارد. فقط آدم‌هایی دارد که با بدنی می‌جنگند که هیچ‌وقت دشمنشان نبوده.

در نهایت...

این افراد چاق نیستند؛ اما ذهنشان چاقی را مثل سایه دنبالشان می‌کند. آن‌ها گرفتار یک تلاش بی‌انتها هستند؛ تلاشی که نه بدن را درک می‌کند و نه آرامش را. گاهی کافی است کسی بپرسد: «واقعا از بدنت چی می‌خوای؟ چرا باید همیشه کمتر باشد؟» شاید همین سؤال ساده، اولین قدم برای آشتی باشد.

منبع خبر: نگاه ایرانیان نیوز

مشاهده خبر در منبع اصلی

برچسب ها