به گزارش ایونا، روزنامه «الشروق» مصر در یادداشتی با عنوان «دوگانگی مذاکره و جنگ» به قلم «عبدالله السناوی» نوشت که درگیری‌های پراکنده و نقض مکرر آتش‌بس شکننده در جبهه ایران، صرفاً حوادثی تصادفی نیست، بلکه بخشی از آزمون متقابل قدرت و اراده میان تهران و واشنگتن، به‌ویژه در ارتباط با وضعیت حساس تنگه هرمز به شمار می‌رود.
به نوشته او، نه آمریکا و نه ایران تمایلی به ورود به یک جنگ گسترده و ویرانگر جدید ندارند، زیرا هر دو طرف با محدودیت‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی جدی روبه‌رو هستند. ایران با وجود فرسایش اقتصادی و فشارهای اجتماعی، حاضر نیست ابزارهای چانه‌زنی خود را بدون تضمین واگذار کند و در عین حال، اعتماد چندانی به تعهدات آمریکا ندارد.
در مقابل، کاخ سفید نیز زیر فشار افکار عمومی آمریکا قرار گرفته است؛ افکاری که مخالف ورود به جنگی تازه در خاورمیانه است و ادامه بحران می‌تواند به زیان جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تمام شود؛ موضوعی که برای «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا یک شکست سیاسی سنگین خواهد بود.
السناوی معتقد است که اظهارات اخیر ترامپ درباره جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، نشان‌دهنده عقب‌نشینی آشکار از اهداف اولیه جنگ است؛ چراکه در آغاز، سخن از سرنگونی نظام ایران، نابودی کامل برنامه هسته‌ای و موشکی و قطع نفوذ منطقه‌ای تهران مطرح بود، اما اکنون اهداف آمریکا به مهار برنامه هسته‌ای و کنترل وضعیت تنگه هرمز محدود شده است.
به باور نویسنده، آمریکا و رژیم صهیونیستی در تحقق اهداف راهبردی خود ناکام مانده‌اند و تلاش مشترک واشنگتن و تل‌آویو برای فروپاشی داخلی ایران و تحریک نارضایتی‌های اجتماعی نتیجه معکوس داد و جنگ باعث تقویت همبستگی داخلی در ایران شد.
السناوی همچنین به گزارش‌هایی اشاره می‌کند که بر اساس آنها دستگاه اطلاعاتی آمریکا معتقد است ایران توان تحمل فشار اقتصادی و محاصره دریایی را دست‌کم برای چند ماه دیگر دارد؛ مسئله‌ای که می‌تواند صبر و توان سیاسی ترامپ را فرسوده کند.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که تهران راهبرد «جهاد اقتصادی» را در برابر فشارهای غرب در پیش گرفته و تلاش می‌کند رفع محاصره دریایی و بازگشایی کامل تنگه هرمز را به محور مذاکرات تبدیل کند و در مقابل آمریکا همچنان می‌کوشد با تشدید فشار اقتصادی و تهدید نظامی، ایران را وادار به امتیازدهی در پرونده هسته‌ای و موشکی کند. اما پذیرش چنین امتیازاتی از سوی ایران می‌تواند مشروعیت داخلی نظام را به‌شدت تضعیف کند، زیرا این پرسش را به وجود می‌آورد که پس از دهه‌ها تحریم، جنگ و هزینه‌های سنگین، دلیل این همه مقاومت چه بوده است؟
السناوی در ادامه آورده است که تهران احتمالاً آماده مانور و پذیرش برخی راه‌حل‌های میانه خواهد بود، اما بعید است از اصول اساسی مرتبط با برنامه هسته‌ای، توان موشکی و جایگاه منطقه‌ای خود عقب‌نشینی کند؛ زیرا این موضوعات مستقیماً با مشروعیت و آینده نظام سیاسی ایران گره خورده است.
تحلیل‌ها نشان می‌دهد تهران با حفظ اهرم‌هایی مانند برنامه هسته‌ای، توان موشکی و نقش منطقه‌ای به دنبال تقویت موقعیت خود در مذاکرات است، در حالی که واشنگتن با فشار اقتصادی و تهدید نظامی سعی دارد ایران را به عقب‌نشینی وادار کند. در این میان، اهمیت راهبردی تنگه هرمز و فشارهای داخلی در آمریکا و ایران، معادله تقابل دو کشور را به آزمونی حساس از قدرت و اراده تبدیل کرده است.
