بیانیه حسن روحانی پس از آتش‌بس جنگ ۴۰ روزه

ملت شریف و غیور ایران

۱- سلام و درود خدا بر شما باد که در چهل روزی که گذشت، صفحه‌ای جاویدان در تاریخ این سرزمین پر افتخار آفریدید و گرچه در سوگ رهبر معظم انقلاب و شهدا ملت از فرماندهان و مسئولان و رزمندگان و مردان و زنان و کودکان شهید جنگ تحمیلی سوم عزادار بودید ولی با ایستادگی بی‌نظیر در میدان و خیابان، جهانیان را به اعجاب واداشتید.

۲- و سلام و درود خدا بر شما رزمندگان مؤمن و شجاع نیروهای مسلّح که با فداکاری بی‌مانند، در یک جنگ نابرابر، مجهزترین ارتش جهان را متوقف کردید و اشغالگران و همکاران خیانتکارشان را به عقب‌نشینی و پشیمانی واداشتید.

ناکامی بزرگ آمریکا در صحرای جنوب اصفهان، که با مقاومت مردم و رزمندگان، توطئه ربودن مواد غنی‌شده هسته‌ای و خیال خام اشغال سرزمینی ایران درهم شکسته شد و به فرار خفّت‌بار آنان و نابودی تجهیزاتشان به دست خودشان انجامید، تکرار بیدارگر ماجرای طبس در سال ۱۳۵۹ بود. یک بار دیگر نصرت خداوند به یاری ملت مؤمن ایران شتافت و مصداق نوید الهی شد که «یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُم بِأَیْدِیهِمْ وَأَیْدِی الْمُؤْمِنِینَ فَاعْتَبِرُوا یَا أُولِی الْأَبْصَارِ».

۳- باید از رهبری نظام و شورای عالی امنیت ملّی قدردانی نمود که با هوشیاری و صلابت، ادامه و توقف درگیری نظامی را به شایستگی مدیریت کردند و زمینه را برای یک پیروزی و آرامش غرورآفرین فراهم ساختند. همچنین ایستادگی و حضور شجاعانه و مدبرانه رئیس‌جمهور محترم و دولت خدمتگزار را باید سپاس گفت که در همه این روزها و شب‌های دشوار، همراه مردم و در خدمت مردم، از تلاش برای کاستن آلام مردم و تأمین نیازهای آنان فروگذار نکردند.

۴- پیروزی افتخارآفرین در این مرحله از جنگ و مقاومت، اگرچه شایسته شکر و سپاس است، اما آغاز پیروزی است و در مسیر بلند تلاش تا پیروزی نهایی، مراحل بعدی را باید با عزم و حزم و تدبیر پیمود.

اینک در پی نبرد هماهنگ و شجاعانه در میدان و خیابان، در مرحله هماوردی در عرصه دیپلماسی قرار گرفته‌ایم. پیروزی در این عرصه، نیازمند تداوم حضور و حمایت مردم و رزمندگان در میدان و خیابان است. از سویی باید آمادگی عمومی و نیروهای مسلّح به طور صد درصد ادامه یابد و از سوی دیگر باید مذاکره‌کنندگان را با همین وحدت عزّت‌آفرین پشتیبانی کرد تا آنان بتوانند ثمره این مقاومت قهرمانانه را در توافق نهایی از آن ملت ایران کنند.

۵- آنچه از اهمیت حیاتی برخوردار است، توجه به این واقعیت تلخ است که به دولت آمریکا - با سابقه سیاه پیمان‌شکنی و تجاوز غیرقانونی – نمی‌توان اعتماد کرد. در طول دوره آتش‌بس، باید احتمال فریب و توطئه‌گری آمریکا و اسرائیل را در نظر داشت و در متن توافق نهایی نیز باید اهرم‌های الزام به اجرای تعهدات را، در دست نگه داشت تا دشمن بداند که ایران هنوز از همه کارت‌ها و گزینه‌های خود استفاده نکرده است و در صورت شرارت و ماجراجویی، با واکنش مؤثر روبرو خواهد شد و شکست دیگری را تجربه خواهد کرد.

۶- در پی این جنگ ناخواسته، شرایط منطقه و جهان دگرگون شده است. همه همسایگان نیز با واقعیّت عزم و حضور ایران روبرو شده‌اند و این تماس با واقعیت می‌تواند برای آنان، فرصتی تازه بیافریند. جمهوری اسلامی ایران همواره پیشنهاددهنده طرح‌های سازنده تأمین «امنیت منطقه‌ای» با همکاری همه کشورهای منطقه بوده است. فضای جدید پیش آمده، می‌تواند بستر تحقق طرح امنیت مشترک منطقه‌ای در خلیج فارس باشد.  

۷- در شکل‌بندی جدید امنیتی- اقتصادی جهانی که اروپا و آمریکا از یکدیگر فاصله گرفته‌اند و نظم‌های جدیدی در حال شکل‌گیری است، همکاری نزدیک‌تر اقتصادی و سیاسی ایران، ترکیه و پاکستان، می‌تواند به توازن و تعادل و توسعه جهانی و منطقه‌ای کمک جدی برساند و امیدافزای همکاری نزدیک‌تر جهان اسلام گردد.  

۸- جنگ چهل روزه بار دیگر تجلی‌گاه عمق فهم و زمان‌آگاهی و نجابت مردم ایران شد که با همه تفاوت نظرها و دیدگاه‌ها، در مقابل دشمن خارجی اختلافات را کنار گذاشتند و چهل شب و روز در خانه و خیابان و رسانه و فضای مجازی، یک زبان از کشور و دولت و رزمندگان حمایت کردند. این شعور و شرف را باید قدر شناخت و در فردای پیروزی باید فروتنانه سخن این ملت رشید را شنید و به همه اعتراضات باید گوش جان فرا داد و ندای تحول‌طلبی و اصلاح‌جویی را در سیاست و ساختار حکومت، به طور جدی و عملی اجابت کرد تا این سرمایه وحدت، نه فقط در جنگ، که در زمان صلح و سازندگی هم توان‌افزای نظام گردد و کشور را به جایگاه شایسته و سربلند آن برساند.

۹- و در نهایت، باید خاکسارانه سر بر آستان شکر خداوند عزّت‌بخش سائید که همیشه یار تنهایی‌های این ملت مؤمن بوده است و به دست نصرتش، این مردم فداکار را سربلند کرده است و باز از خورشید خراسان و امام مهربانی‌ها که همیشه امان ملّت ایران بوده است تشکر کرد که ندا و انابه این مردم رنج‌کشیده و سرافراز را بار دیگر شنید و دست محبت بر سر رزمندگان و تکبیرگویان میدان و خیابان کشید و تمنا نمود که این دست عزّت‌بخش، مذاکره‌کنندگان ما را هم هدایت و نصرت فرماید و پیروزی نهایی پایدار را نصیب این ملّت خداجو گرداند.

حسن روحانی

۱۹ فروردین ۱۴۰۵