حالتان چطور است؟

جف کِلِر در کتاب «نگرش یعنی همه‌چیز» با تأکید بر اهمیت نگرش، بیان می‌کند پاسخ به سؤال «حالتان چطور است؟» بیش از یک یا دو کلمه نیست، اما مطالب بسیاری را درباره‌ی شما و نگرشتان آشکار می‌کند.

 کِلِر پاسخ‌هایی که به این سؤال داده می‌شود را به سه دسته تقسیم می‌کند: منفی، میانه، مثبت. پاسخ‌های منفی شامل عباراتی مثل: «خیلی بد»، «افتضاح»، «خسته‌ام»، «نپرس» و غیره است. او معتقد است وقتی کسی این‌چنین پاسخ می‌دهد، شنونده می‌فهمد کارش ساخته است و باید منتظر ادامه‌ی ناله و شکایت باشد تا در نهایت پشیمان شود که چرا حالش را پرسیده. کِلِر در پایان می‌پرسد: آیا این طرز زندگی درست است؟ آیا متوجه می‌شوید این عبارات منفی چطور نگرشتان را منفی و اطرافیانتان را دلسرد می‌کند؟!

 کسانی که در دسته‌ی میانه قرار دارند، یک پله بالاتر از دسته‌ی منفی قرار می‌گیرند و به عقیده‌ی کِلِر هنوز جای ترقی دارند. برخی از عباراتی که این دسته در پاسخ به سؤال «حالتان چطور است؟» بر زبان می‌آورند از این قبیل است: «رو به‌راهم»، «بد نیستم»، «مثل همیشه»، «می‌گذرانم»، «ای»، «خوبم»، یا «بدتر از این هم می‌توانست باشد». به عقیده‌ی کِلِر، افرادی که از عبارات میانه استفاده می‌کنند، از نگرشی میانه برخوردارند و نتایج میانه و متوسطی هم کسب می‌کنند.

 در دسته‌ی آخر کسانی جای دارند که جوابشان مثبت است و از عباراتی مانند «فوق‌العاده»، «محشر»، «عالی»، «بهتر از این نمی‌شود» استفاده می‌کنند. این گروه سرشار از روحیه و نشاط هستند و شما از کنار آن‌ها بودن لذت می‌برید. کِلِر از یک ضرب‌المثل قدیمی استفاده می‌کند که می‌گوید: «هرکس به طریقی فضای یک اتاق را روشن می‌کند؛ یکی وقتی وارد آن می‌شود، و یکی وقتی از آن بیرون می‌رود.» شما دوست دارید در کدام گروه باشید؟ او در ادامه، با تشویق به بازخوانی جواب‌های هر سه گروه، تأکید می‌کند که تمرین کنید به گروه مثبت بپیوندید و تلاش کنید عاداتی تازه شکل دهید. حتی اگر در شرایط مساعدی نیستید، اجازه ندهید کلمات و نگرشتان اوضاع را مسموم‌تر و اطرافیانتان را دلسردتر کند. کِلِر در نهایت تأکید می‌کند که ما به همان چیزی تبدیل می‌شویم که به آن فکر می‌کنیم و آنچه را توقع داریم، به دست می‌آوریم.

نویسنده: ساسانی نژاد

خبرنگار : شاکر