خانه‌دار شدن برای نسل جوان؛ رؤیایی که به شوخی تلخ دورهمی‌ها تبدیل شد

5 ماه قبل

بازدید: 103

کد خبر: 000158536

خانه‌دار شدن برای نسل جوان؛ رؤیایی که به شوخی تلخ دورهمی‌ها تبدیل شد

افزایش بی‌سابقه قیمت مسکن و فاصله عمیق میان درآمد و هزینه‌ها باعث شده رؤیای خانه‌دار شدن برای بسیاری از جوانان ایرانی به آرزویی دور از دسترس تبدیل شود. در حالی که روزگاری خرید خانه با چند سال پس‌انداز و دریافت وام قابل تصور بود، برآوردها اکنون نشان می‌دهد متولدان دهه ۷۰ و ۸۰ با یک حقوق متوسط باید بین ۱۰۰ تا ۱۶۰ سال پس‌انداز کنند تا صاحب خانه شوند؛ رقمی که بیش از آنکه واقعی به نظر برسد، شبیه کنایه‌ای تلخ است.

به گزارش خبرنگار اقتصادی ایونا به نقل از چند ثانیه,رویای خانه‌دار شدن، تبدیل به شوخی تلخ جمع‌های خانوادگی شده است.

بعضی شوخی‌ها در جمع‌های خانوادگی، آن‌قدر تکرار شده‌اند که دیگر خنده‌دار نیستند؛ فقط شکل محترمانه‌ای از گفتن یک حقیقت تلخ‌اند. خط بالا یکی از همان شوخی‌هاست!

پیشنهاد ایونا

دور میز، همه می‌خندند، اما کسی واقعاً خوشحال نیست. این خنده، بیشتر صدای کنار آمدن با یک شکست جمعی است؛ شکستی که آرام‌آرام آن‌قدر عادی شده که دیگر به زبان شوخی بیان می‌شود.

یک روزی در همین جمع‌ها، خانه‌دار شدن موضوع جدی گفت‌وگو بود. بزرگ‌ترها از قیمت زمین می‌گفتند، جوان‌ترها از وام و قسط و این امید که «چند سال سختی می‌کشیم، بعد درست می‌شود».

خانه، اگرچه دور، اما شدنی بود. حالا اما همان رؤیا از یک هدف واقعی، به یک آرزوی دور و مبهم تبدیل شده.

در فرهنگی که داشتن خانه همیشه جزو حداقل‌های یک زندگی آبرومند به حساب می‌آمد، حالا برآوردها می‌گویند متولدان دهه ۷۰ و ۸۰ با یک حقوق متوسط، برای خرید خانه باید چیزی بین ۱۰۰ تا ۱۶۰ سال پس‌انداز کنند! عددی که از فرط ناممکن بودن، بیشتر شبیه طعنه است.

آن طرف ماجرا، اجاره‌نشین‌هایی هستند که ۶۰ تا ۷۰ درصد درآمدشان را فقط صرف داشتن سقفی می‌کنند که نه مال آن‌هاست و نه حتی امنیت ماندن در آن تضمین شده است. هر سال باید نگران باشند که میزان ودیعه و اجاره زیادتر شود.

در چنین وضعی، رؤیای خانه‌دار شدن کم‌کم آب رفته است. حالا خیلی‌ها دیگر به خرید خانه فکر نمی‌کنند؛ نهایت آرزوی‌شان این است که بتوانند همان خانه اجاره‌ای را نگه دارند و ناچار به اسباب‌کشی و آوارگی نشوند.

جوانی که روزی خانه را پیش‌شرط ازدواج می‌دانست، حالا فقط می‌گوید: «دعا می‌کنم صاحبخانه امسال خیلی سخت نگیرد.» و این جمله، دیگر کسی را متعجب نمی‌کند؛ چون به زبان مشترک یک نسل تبدیل شده است.

حالا در چنین شرایطی آیا ما معیارهای زندگی را عوض کرده‌ایم، یا فقط رؤیاهای‌مان آن‌قدر کوچک شده که با واقعیت امروز جور دربیاید؟

هم‌زمان بسیاری از مستأجران ناچارند ۶۰ تا ۷۰ درصد درآمد خود را صرف اجاره کنند و هر سال با نگرانی افزایش اجاره‌بها و نااطمینانی از ادامه سکونت روبه‌رو شوند؛ وضعیتی که موضوع خانه را از یک هدف قابل دسترس به شوخی تلخ جمع‌های خانوادگی تبدیل کرده است.

منبع خبر: نگاه ایرانیان نیوز

مشاهده خبر در منبع اصلی

برچسب ها