علت رانش زمین در جاده پردیس - تهران مشخص شد

دکتر مهدی زارع استاد تمام پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله با اشاره به به دلایل رخ دادن این زمین‌لغزش گفت: با شروع بارندگی در بهار، این مناطق پتانسیل بالایی برای وقوع پدیده دارند. منطقه به‌شدت گسله است و گسل‌ها محل زهکش آب بارش‌ها هستند که با افزایش بارندگی، آب در گسل‌ها و درزه‌ها جاری می‌شود.

وی ادامه داد: از سوی دیگر ساخت جاده در این ناحیه با حفر ترانشه موجب شده محل‌های عبور گسل‌ها وقتی در معرض رخنمون ترانشه جاده‌سازی قرار بگیرد عملا به محدوده آماده لغزش تبدیل شود.

استاد تمام پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله اظهار کرد: خطر زمین‌لغزش در این منطقه را می‌توان با وقوع و ثبت بیش از ۱۰ لغزش با مجموع مساحت ۲.۵۳ کیلومتر مربع در بالادست سد لتیان نشان داد که تهدیدی برای مناطق مسکونی، زراعی و باغ‌ها به شمار می‌رود.

به گفته این محقق حوزه مخاطرات، یک رویداد زمین‌لغزش تدریجی مهم به تاریخ اسفند ۱۳۸۴ در نزدیک محور سد لتیان موجب خسارت زیاد شد.

زارع یادآور شد: گسل‌ها و بارندگی‌های فصلی، فرسایش و تحریک لرزه‌خیزی این منطقه را مستعد لغزش کرده است. باید توجه کرد که زلزله‌ای با بزرگای ۴.۱ جمعه ۲۸ فروردین در همین پهنه گسله رخ داد که ممکن است یکی از عوامل تحریک لغزش جمعه ۴ اردیبهشت باشد.

استاد پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله ادامه داد: منطقه پردیس، جاجرود، سد لتیان و لواسان به دلیل شرایط زمین‌شناختی و اقلیمی، همواره یکی از نقاط بسیار مستعد زمین‌لغزش در شمال شرق تهران هستند. لغزش‌های محدوده بالادست سد لتیان با افزایش رسوب رودخانه جاجرود، عمر مفید مخزن سد لتیان تأمین‌کننده بخشی از آب شرب تهران را کاهش می‌دهند.

وی افزود: زمین‌لغزشی که از ۲۶ اسفند ۱۳۸۴ شروع شد و تا فروردین ۱۳۸۵ ادامه داشت باعث ایجاد شکاف‌هایی تا ژرفای ۴ متر در سطح جاده شد. این رویداد نشان داد که لغزش‌ها در این منطقه فرآیندی تدریجی اما ویرانگر دارند.

زارع با بیان اینکه رانش زمین جناح چپ سد لتیان و در ۴۰۰ متری بالادست محور به تخریب جاده و جابه‌جایی زمین‌های اطراف انجامید، گفت: در شهریورماه ۱۴۰۴ و با خشک شدن نسبتا کامل سد لتیان مشخصات محدوده لغزش کاملا در معرض دید قرار گرفت و مشخص شد که علاوه بر جاده دسترسی محدوده پنجه لغزش تا داخل مخزن سد لتیان هم گسترده است.