وامهای دانشجویی انگلستان اشک محصلان را درآورد
نظام وام دانشجویی در انگلستان سالهاست بهعنوان ابزاری برای گسترش دسترسی به آموزش عالی معرفی میشود؛ سیستمی که قرار بود بدون فشار فوری، هزینهی تحصیل را به آیندهی شغلی فارغالتحصیلان گره بزند. اما تجربه بسیاری از دانشآموختگان نشان میدهد که این سازوکار، بهویژه برای دارندگان وامهای موسوم به «طرح ۲»، بیش از آنکه یک حمایت آموزشی باشد، به باری مزمن و فرساینده تبدیل شده است.
به گزارش خبرنگار آموزش ایونا به نقل از ایسنا، روایت هلن لمبرت، پرستار ۳۳ ساله NHS، نمونهای روشن از این بحران است. او برای تحصیل در دانشگاه حدود ۵۸ هزار پوند وام گرفت و از سال ۲۰۲۱ بازپرداخت آن را آغاز کرد. با وجود پرداخت منظم ماهانه، بدهی او نه تنها کاهش نیافته، بلکه به بیش از ۷۷ هزار پوند افزایش یافته است. دلیل این تناقض، نرخهای بالای بهره است؛ بهرههایی که در مقاطعی تا ۸ درصد هم رسیده و ماهانه بیش از ۴۰۰ پوند به بدهی او اضافه کردهاند. به بیان خود لمبرت، «پرداختها حتی به اصل بدهی هم نمیرسند».
این وضعیت محدود به یک فرد نیست. میلیونها فارغالتحصیل در انگلستان تحت پوشش وامهای طرح ۲ قرار دارند؛ وامهایی که بازپرداخت آنها بر اساس درصدی از درآمد، نه میزان بدهی، تعیین میشود. همین ویژگی باعث شده بسیاری از منتقدان، این وامها را در عمل نوعی «مالیات فارغالتحصیلان» بدانند. فارغالتحصیلان ۹ درصد از درآمد بالاتر از یک آستانه مشخص را پرداخت میکنند، مبلغی که مستقیما از حقوق کسر میشود و اغلب هیچ تناسبی با کاهش واقعی بدهی ندارد.
از منظر اقتصادی، تصمیم دولت برای ثابت نگه داشتن آستانهی درآمدی بازپرداخت، فشار را تشدید کرده است. در شرایطی که دستمزدها افزایش مییابد، ثابت ماندن این آستانه به معنای آن است که افراد بیشتری وارد چرخه بازپرداخت میشوند یا سهم بیشتری از درآمدشان را میپردازند. برای افرادی مانند لمبرت، این سیاست نه به کاهش بدهی، بلکه به تثبیت یک پرداخت ماهانه بلندمدت منجر میشود؛ پرداختی که ممکن است تا پایان دورهی ۳۰ ساله ادامه یابد.
نکته قابلتامل این است که حتی فارغالتحصیلان با درآمد بالا نیز از این چرخه در امان نیستند. نادیا ویتوم، نماینده پارلمان انگلیس، با وجود قرار گرفتن در پنج درصد بالای درآمدی کشور، پس از شش سال بازپرداخت تنها هزار پوند از بدهیاش را کاهش داده است. این مثال نشان میدهد مسئله صرفا سطح درآمد نیست، بلکه طراحی خود نظام بازپرداخت است.
در نهایت، هرچند وامهای دانشجویی پس از ۳۰ سال بخشوده میشوند و «بدهی بد» محسوب نمیشوند، اما اثر روانی و اقتصادی آنها بر زندگی افراد قابل انکار نیست. تجربهی هلن لمبرت نشان میدهد که وام دانشجویی، برای بسیاری از فارغالتحصیلان، نه پلی به سوی آینده، بلکه سایهای دائمی است که بر تصمیمهای شغلی، مالی و حتی شخصی آها سنگینی میکند.
خبرنگار : شاکر
-
جنجال تازه برای تاج و دنیامالی؛ اتهامهای جدید و ادعای غیرقانونی بودن وزارت ورزش
-
سوتی عجیب شبکه خبر؛ استقبال از پزشکیان با موسیقی «بازی تاجوتخت»
-
آسمان اسرائیل ناگهان کلیر شد؛ استقرار پدافند هوایی در تلآویو خبرساز شد!
-
تصاویر وحشتناک از کوچه مرگ در سیستان و بلوچستان
-
تصاویر وحشتناک از کوچه مرگ در سیستان و بلوچستان
-
آیفون ۱۸ دریایی در دیوار آگهی شد؟
-
جنجال یاسر آسانی بالا گرفت؛ استقلال تهران پیشنهاد مناظره با پرسپولیس را رد کرد
-
جنجال یاسر آسانی بالا گرفت؛ استقلال تهران پیشنهاد مناظره با پرسپولیس را رد کرد
-
19 مهر 1405پایان ضربالاجل آمریکا -
24 مهر 1405نام ظریف در تجمعات شبانه با شعر توهینآمیز خبرساز شد -
20 مهر 1405تذکر رهبر انقلاب به صداوسیما -
19 مهر 1405سومین استیضاح ترامپ کلید میخورد؟ -
19 مهر 1405معاون وزیر خارجه: جنایات میناب و لامرد را در محاکم بینالمللی پیگیری میکنیم -
20 مهر 1405تازه ترین آمار فوت زنان موتورسوار تهرانی -
22 مهر 1405افزایش کالابرگ در دو مرحله/ چه کسانی در اولویت هستند؟ -
23 مهر 1405اعتراض صریح یوسف پزشکیان به تلویزیون؛ چرا سه نفر مقابل یک مهمان؟ -
19 مهر 1405اعلام یک روز عزای عمومی در این استان -
19 مهر 1405شوهر کامالا هریس با نامزدی دوباره او مخالفت کرد