وقتی والدین از آرزوهای بچه‌ها عقب می‌مانند

به گزارش خبرنگار اجتماعی ایونا، در سال‌های اخیر، هزینه‌های مربوط به تربیت و رشد کودکان در شهرها به شکل محسوسی افزایش پیدا کرده است. خانواده‌ها دیگر فقط با هزینه‌های پایه مانند خوراک و پوشاک روبه‌رو نیستند؛ بخش مهمی از مخارج به آموزش‌های تکمیلی، کلاس‌های مهارتی، فعالیت‌های ورزشی، وسایل آموزشی، خدمات درمانی و حتی برنامه‌های تفریحی اختصاص پیدا می‌کند.

در بسیاری از خانواده‌های شهری، تصور «کودکی موفق» با مجموعه‌ای از کلاس‌ها و امکانات تعریف می‌شود؛ از کلاس زبان و ورزش گرفته تا آموزش‌های هنری. این انتظارات اجتماعی باعث شده والدین احساس کنند اگر نتوانند چنین فرصت‌هایی را فراهم کنند، از مسیر رشد فرزندشان عقب مانده‌اند.

همزمان افزایش هزینه‌های عمومی زندگی در شهرها فشار مضاعفی ایجاد کرده است. اجاره مسکن، رفت‌وآمد، درمان و سایر هزینه‌های روزمره سهم بزرگی از درآمد خانواده‌ها را مصرف می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود تأمین هزینه‌های مرتبط با فرزند دشوارتر شود.

در چنین شرایطی برخی والدین ناچار می‌شوند میان نیازهای مختلف انتخاب کنند؛ انتخابی که گاهی به حذف برخی برنامه‌های آموزشی یا تفریحی کودکان منجر می‌شود. یکی از مادران در توصیف این وضعیت می‌گوید: «بچه‌ام کلاس زبان و ورزش می‌خواهد، اما بعضی وقت‌ها حتی هزینه رفت‌وآمد هم برایمان سخت می‌شود.»

این تجربه فقط به یک خانواده محدود نیست. بسیاری از والدین شهری با نوعی فشار پنهان مواجه‌اند؛ فشاری که از یک سو ناشی از هزینه‌های واقعی زندگی و از سوی دیگر ناشی از انتظارات اجتماعی درباره شیوه تربیت فرزند است.

به همین دلیل، تربیت فرزند در شهرهای بزرگ به موضوعی تبدیل شده که علاوه بر جنبه‌های عاطفی، ابعاد اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی هم پیدا کرده است.

در نهایت...

واقعیت این است که بزرگ کردن کودک در شهرهای امروز بیش از گذشته به منابع مالی و امکانات متنوع نیاز دارد. وقتی هزینه‌های زندگی با سرعت افزایش پیدا می‌کند، فاصله میان خواسته‌های کودکان و توان اقتصادی برخی خانواده‌ها بیشتر می‌شود. همین فاصله، یکی از چالش‌های مهم والدین در زندگی شهری امروز به شمار می‌رود.

خبرنگار : شاکر