کومو: تیمی زیبا اما دشمن فوتبال ایتالیا!

به گزارش خبرنگار ورزشی ایونا به نقل از ورزش سه , به سختی می‌توان ایراد زیادی به تیم کوموی سسک فابرگاس گرفت. پیروزی بازگشت‌گونه مقابل رم (۲–۱) باعث شد تیم «لاریانی» جایگاه خود را در منطقه لیگ قهرمانان تثبیت کند. آن‌ها در حالی که ۹ هفته تا پایان فصل باقی مانده در رده چهارم قرار دارند؛ یک امتیاز بیشتر از یوونتوس و سه امتیاز بیشتر از رم.

همه این‌ها در حالی است که کومو فوتبال جذاب و باکیفیتی ارائه می‌دهد. با این حال در ایتالیا انتقادی همیشگی به این تیم وارد می‌شود: عدم استفاده از بازیکنان ایتالیایی. 

این تیم در فهرست خود تنها دو بازیکن ایتالیایی دارد: مائورو ویگوریتو و ادواردو گولدانیگا. در مقابل، شش بازیکن اسپانیایی (بدون احتساب نیکو پاز و آسانه دیاو)، سه فرانسوی، سه کروات و دو آرژانتینی در ترکیب آن حضور دارند.

نیکی باندینی در روزنامه گاردین می‌نویسد: «انتخاب گتوزو برای تماشای بازی کومو کمی غافلگیرکننده بود. کومو هیچ بازیکن ایتالیایی ندارد که بتوان آن را زیر نظر گرفت. او می‌توانست برای دیدن چند بازیکن رم مثل مانچینی، کریستانته، پلگرینی یا استعداد جوان پیسیلی به ورزشگاه بیاید، یا صرفاً برای تماشای تیمی که یکی از بهترین فوتبال‌های ایتالیا را در این فصل ارائه داده و ببیند آیا درسی برای یاد گرفتن وجود دارد یا نه.»

وب‌سایت کیکست در تحقیقی درباره دقایق بازی بازیکنان ایتالیایی در این فصل سری‌آ آماری حتی عجیب‌تر منتشر کرده است. کومو با فاصله زیاد در انتهای این جدول قرار دارد.

فابرگاس فقط یک دقیقه به بازیکنی داده که بالقوه می‌تواند به تیم ملی جنارو گتوزو دعوت شود: او در دقیقه ۹۶ بازی فیورنتینا–کومو، ادواردو گولدانیگا را به میدان فرستاد. این عدد فاصله بسیار زیادی با کالیاری دارد که بیشترین دقایق بازی (۱۸۸۶۸ دقیقه) را به بازیکنان ایتالیایی داده است، و حتی با هلاس ورونا که در رتبه ماقبل آخر با ۴۱۳۷ دقیقه قرار دارد.

فابرگاس اما برای این انتقاد توضیحی قانع‌کننده ارائه می‌دهد: «اگر بین یک بازیکن جوان اسپانیایی و یک ایتالیایی انتخاب داشته باشم، همیشه یکی از بازیکنان شما را انتخاب می‌کنماما چنین گزینه‌ای وجود ندارد!»

او ادامه می‌دهد: «من شخصاً همراه با مدیر ورزشی باشگاه (لودی) تلاش کردیم تا جایی که ممکن است بازیکنان ایتالیایی جذب کنیم. قسم می‌خورم؛ ما بررسی کردیم و دیدیم چه بازیکنانی می‌توانند سطح تیم را بالا ببرند، حتی بازیکنان جوان. تلاش بزرگی انجام شد. اما بهترین بازیکنان ایتالیایی در اینتر و یوونتوس بازی می‌کنند و رسیدن به آن سطح برای ما بسیار دشوارتر است.»

به همین دلیل کومو بیشتر به استعدادهای جوانی مانند خسوس رودریگس، باتورینا، آدای، خاکوبو رامون و نیکو پاز تکیه کرده است.

با این حال، باشگاه در تلاش است این مسئله را در آینده اصلاح کند؛ خود فابرگاس می‌گوید: «ما هنوز فضای مناسبی برای آوردن بازیکنان ایتالیایی به تیم پیدا نکرده‌ایم. امیدواریم در آینده آن‌ها را پیدا کنیم و همچنان در حال جست‌وجو هستیم. اگر به تیم جوانان (پریماورا) نگاه کنید، تلاش می‌کنیم با جذب و سرمایه‌گذاری روی نوجوانان ۱۵ تا ۱۶ ساله آن‌ها را به شیوه خودمان آموزش دهیم.»

این همان پارادوکس کومو است: تیمی که پیشگام فوتبال زیبا در ایتالیاست… اما در عین حال به نوعی «دشمن» فوتبال ایتالیایی محسوب می‌شود.

خبرنگار : نقوی