اتفاقی عجیب در زندگی جوانان/ وقتی هوش مصنوعی شنونده بهتری از خانواده می‌شود

چرا جوانان برای حرف زدن به جای خانواده سراغ هوش مصنوعی می‌روند؟

به گزارش خبرنگار اجتماعی ایونا، انسان همیشه به شنیده شدن نیاز دارد. یکی از عمیق‌ترین نیازهای روانی هر فرد این است که بتواند بدون ترس، بدون قضاوت و بدون نگرانی از واکنش دیگران حرف بزند. اما برای بسیاری از جوانان امروز، پیدا کردن چنین فضایی در خانواده یا اطرافیان کار ساده‌ای نیست.

در بسیاری از خانواده‌ها گفت‌وگو به مرور جای خود را به نصیحت، مقایسه یا قضاوت داده است. جوانی که می‌خواهد از اضطراب، شکست، رابطه عاطفی یا سردرگمی‌های زندگی حرف بزند، گاهی احساس می‌کند شنیده نمی‌شود یا حرفش جدی گرفته نمی‌شود. در چنین فضایی، سکوت کم‌کم جای گفت‌وگو را می‌گیرد.

از طرف دیگر، هوش مصنوعی برای بسیاری از جوانان تبدیل به فضایی شده که می‌توانند در آن بدون خجالت حرف بزنند. نه نگاه سرزنشگر وجود دارد، نه قطع شدن وسط حرف، نه نگرانی از اینکه کسی بعدها از این حرف‌ها علیه آن‌ها استفاده کند. برای بعضی‌ها همین حس امنیت کافی است تا گوشی را باز کنند و شروع به نوشتن کنند.

البته این اتفاق تنها به تکنولوژی مربوط نیست؛ بلکه بیشتر به کم‌رنگ شدن گفت‌وگوهای عمیق در زندگی روزمره برمی‌گردد. وقتی خانه‌ها پر از صدا اما خالی از شنیدن می‌شوند، طبیعی است که جوان‌ها به دنبال جایی بگردند که بتوانند حرف بزنند و پاسخ بگیرند.

با این حال، واقعیت این است که هیچ تکنولوژی‌ای نمی‌تواند جای رابطه انسانی را به طور کامل بگیرد. یک گفت‌وگوی واقعی، یک نگاه همدلانه، یا حتی یک سکوت مشترک میان دو نفر هنوز هم چیزی است که هیچ الگوریتمی نمی‌تواند آن را بازسازی کند. شاید همین موضوع یادآوری مهمی باشد که گاهی مهم‌ترین کاری که می‌توان برای یک جوان انجام داد، فقط شنیدن است.

در نهایت...

پناه بردن برخی جوانان به هوش مصنوعی برای گفت‌وگو، بیش از آنکه نشانه وابستگی به تکنولوژی باشد، نشانه کمبود شنیدن در روابط انسانی است. اگر خانواده‌ها و اطرافیان فضایی امن برای حرف زدن ایجاد کنند، بسیاری از این فاصله‌ها از بین می‌رود. گاهی تنها چیزی که یک جوان می‌خواهد، نصیحت یا قضاوت نیست؛ فقط کسی است که با حوصله به حرف‌هایش گوش بدهد.

خبرنگار : شاکر