از تعطیلی مجلس تا هشدار خیابانی؛ اصولگرایان به جان هم افتادند!

به گزارش خبرنگار پارلمانی ایونا، در روزهایی که صحن علنی مجلس تعطیل بود، نه فقط فعالیت پارلمانی متوقف شد، بلکه بخشی از تنش‌های انباشته میان طیف‌های مختلف اصولگرا نیز به شکل بی‌سابقه‌ای فعال شد؛ از انتقاد به هیأت رئیسه مجلس تا حمله به محمدباقر قالیباف و حتی سوال درباره نقش شورای عالی امنیت ملی در این تصمیم.

تعطیلی مجلس یک تصمیم بود یا دستور؟

در ظاهر، موضوع ساده است: توقف جلسات علنی برای چند روز. اما در باطن، این تصمیم به نقطه اختلافی تبدیل شد که دو قرائت کاملاً متفاوت را مقابل هم قرار داد.

یک سوی ماجرا، نمایندگانی قرار دارند که با ادبیات تندتر، تعطیلی مجلس را نشانه‌ای از تضعیف نقش قوه مقننه می‌دانند. آنها معتقدند مجلس، که طبق ادبیات سیاسی رسمی در رأس امور تعریف شده، نباید در عمل به نهادی کم‌اثر در تصمیم‌سازی تبدیل شود.

در سوی دیگر، طیفی از نمایندگان و چهره‌های نزدیک به ساختارهای امنیتی و مدیریتی، بر این باورند که شرایط کشور و ملاحظات کلان امنیتی، ایجاب می‌کند برخی تصمیم‌ها خارج از فضای پرتنش صحن علنی مدیریت شود؛ حتی اگر این به معنای کاهش موقت فعالیت پارلمان باشد.

رسایی، زارعی و بالا گرفتن آتش اختلاف

اوج این تنش زمانی آشکار شد که اختلاف نظرها از سطح انتقادهای کلی عبور کرد و به تقابل مستقیم سیاسی رسید.

در یک سو، حمید رسایی با انتشار ویدیویی، تعطیلی طولانی مجلس را زیر سؤال برد و مدعی شد شورای عالی امنیت ملی مصوبه‌ای برای چنین تعطیلی‌ نداشته و آن را به تصمیمات سیاسی درون مجلس نسبت داد.

در مقابل، مجتبی زارعی با لحنی تندتر، این نوع مواضع را سفسطه و حتی گرا دادن به دشمن توصیف کرد؛ عباراتی که نشان داد سطح تنش دیگر صرفاً پارلمانی نیست و وارد ادبیات امنیتی شده است.

این جدال، صرفاً یک اختلاف شخصی نبود؛ بلکه نشانه‌ای از اختلاف عمیق‌تر میان دو خوانش از اداره کشور در درون جریان اصولگرا تلقی می‌شود.

دعوای قدیمی با صورت‌بندی جدید

اختلاف میان طیف نزدیک به محمدباقر قالیباف و جریان‌های رادیکال‌تر اصولگرا موضوع تازه‌ای نیست، اما آنچه این دوره را متفاوت کرده، تغییر موضوع اختلاف است.

اگر در سال‌های گذشته رقابت‌ها عمدتاً حول انتخابات، دولت یا مسائل جناحی شکل می‌گرفت، امروز محور اختلاف به مسائل کلان‌تری رسیده است: از نحوه مواجهه با شرایط امنیتی و منطقه‌ای گرفته تا شیوه مدیریت مجلس و نسبت آن با نهادهای بالادستی.

در چنین فضایی، مجلس از یک نهاد قانون‌گذاری صرف، به میدان بازتاب اختلافات درونی یک جریان سیاسی تبدیل شده است.

هشدار درباره دو قطبی داخلی

همزمان با شدت گرفتن این تنش‌ها، برخی چهره‌های سیاسی و امنیتی نسبت به پیامدهای آن هشدار داده‌اند.

در این هشدارها، یک نکته تکرار می‌شود: تبدیل اختلافات سیاسی به فضای عمومی و خیابانی می‌تواند هزینه‌های امنیتی و اجتماعی به همراه داشته باشد.

در همین چارچوب، حتی از سوی برخی چهره‌های نظامی نیز تأکید شده که خیابان نباید به میدان رقابت جناحی تبدیل شود و اختلافات سیاسی باید در چارچوب‌های نهادی حل‌وفصل شود، نه در فضای عمومی یا تجمعات.

واقعیت سیاسی امروز این است که جریان اصولگرا، پس از دوره‌ای از یکدست شدن نسبی قدرت، اکنون بیش از هر زمان دیگری با اختلافات درونی مواجه است. اگر زمانی مرزبندی اصلی سیاست ایران میان اصولگرا و اصلاح‌طلب تعریف می‌شد، امروز بخش قابل توجهی از تنش‌ها در درون خود اردوگاه اصولگرایی جریان دارد؛ از سیاست خارجی و مذاکرات گرفته تا نحوه اداره مجلس و نسبت با نهادهای فرادستی.

این تغییر، ادبیات سیاسی را نیز دگرگون کرده است. بخشی از نقدهایی که پیش‌تر متوجه جریان‌های رقیب بود، اکنون درون یک جریان سیاسی بازتولید می‌شود.

در شرایطی که کشور همزمان با فشارهای اقتصادی، منطقه‌ای و اجتماعی مواجه است، گسترش اختلاف های درونی در ساختار قدرت می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک اختلاف سیاسی داشته باشد.

به همین دلیل است که در روزهای اخیر، بر ضرورت حفظ انسجام داخلی بارها تأکید شده است. آنچه امروز در صحن مجلس و بیرون از آن دیده می‌شود، شاید فقط یک نشانه باشد؛ نشانه‌ای از اختلافی که اگر کنترل نشود، می‌تواند از سطح جدال‌های لفظی فراتر برود و به بازتعریف جدی‌تر آرایش سیاسی درون حاکمیت منجر شود.

خبرنگار : عاروان