از علی دایی تا سردار آزمون: چالش “جذب و طرد” در مدیریت چهره‌های ورزشی در دوران بحران

به گزارش خبرنگار ورزشی ایونا به نقل از اقتصاد 24 , «ایران زمین روزگار‌ها دیده است؛ آنچه سرافراز می‌ماند، وطن است.»

بعد از این موضع‌گیری، سردار آزمون ستاره فوتبال ایران نیز این پیام را در استوری خود بازنشر کرد. آزمون که پس از انتشار تصویر در کنار حاکم دوبی با موجی از انتقاد‌ها و حذف از فهرست تیم ملی مواجه شده بود، عکس پروفایل اینستاگرامش را هم به تصویر خودش با پیراهن تیم ملی تغییر داده بود؛ اقدامی که بسیاری آن را نشانه‌ای از تمایل آشکار برای بازگشت تعبیر کردند.

این سلسله اتفاقات بار دیگر مساله قدیمی و مهم «جذب و طرد» در مدیریت چهره‌های ورزشی را زنده کرده است؛ مساله‌ای که در فضای جنگ رمضان و در میان حساسیت‌های اجتماعی و رسانه‌ای کنونی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

در ماه‌های اخیر، پیامد‌های جنگ‌های ۱۲ روزه و رمضان نه تنها در عرصه سیاست و امنیت، بلکه به شکل قابل توجهی وارد حوزه ورزش شده است؛ عرصه‌ای که به دلیل جذابیت، محبوبیت و نقش احساسی‌اش در جامعه، هر حاشیه‌ای در آن بازتابی وسیع پیدا می‌کند.

همین ویژگی باعث شده است که تصمیم‌های مربوط به چهره‌های ورزشی تنها یک «تصمیم فنی» نباشند، بلکه در لایه‌های عمیق‌تر به برداشت‌های اجتماعی، رابطه مردم با نماد‌های ورزشی و حتی رقابت روایت‌های رسانه‌ای گره بخورند.

در ماجرای سردار آزمون هر چند اقدام پیشین او قابل نقد است، اما با توجه به کارنامه حرفه‌ای و اجتماعی‌اش، شاید رویکردی مبتنی بر جذب و فراهم کردن امکان بازگشت، سیاستی سنجیده‌تر باشد. تجربه نشان می‌دهد طرد یک چهره محبوب، فقط حذف فرد نیست؛ بلکه شبکه‌ای از هواداران، احساسات جمعی و سرمایه نمادینی که پیرامون او شکل گرفته نیز آسیب می‌بیند؛ بنابراین هر تصمیم درباره او، در واقع تصمیمی درباره بخشی از «روان جمعی» جامعه است.

در همین بستر، برخی رسانه‌های ماهواره‌ای نیز تلاش می‌کنند حواشی ورزش ایران را به ابزاری برای ایجاد دوگانه‌سازی، تشدید شکاف‌ها و پیشبرد روایت‌های سیاسی تبدیل کنند. ورزش به دلیل دامنه مخاطبان و ظرفیت هیجانی‌اش، عرصه‌ای جذاب برای چنین بهره‌برداری‌هایی است. در سال‌های اخیر، برخی مجریان و کارشناسان ایرانی در این رسانه‌ها نیز ناخودآگاه وارد فضایی شده‌اند که موضوعات ورزشی را در مسیر روایت‌های سیاسی قرار می‌دهد.

نمونه‌ای دیگر مربوط به حاشیه‌های تیم ملی فوتبال زنان ایران بود؛ جایی که برخی رسانه‌های خارجی کوشیدند موضوع را نشانه‌ای از نارضایتی داخلی جلوه دهند. اما تاکید برخی مسوولان بر فراهم‌کردن امکان بازگشت و پرهیز از برخورد‌های تند، مانع شکل‌گیری یک بحران شد. این تجربه نشان داد که سیاست «جذب» می‌تواند موج‌سازترین بحران‌ها را نیز آرام کند و اجازه ندهد روایت‌های بیرونی بر فضای داخلی غلبه کند.

خبرنگار : نقوی