تیر آخر دشمن؛ از جنگ ذهنی تا صبح پیروزی

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، در یکی از این تحلیل‌ها آمده است که شرایط برای ترامپ به نقطه حساسی رسیده و واشنگتن یا باید از مسیر تقابل عقب‌نشینی کند یا بار دیگر به سمت آزمودن گزینه نظامی علیه ایران حرکت کند؛ مسیری که نه‌تنها موجب عقب‌نشینی تهران نخواهد شد، بلکه مواضع ایران را سرسخت‌تر و فضای هرگونه مذاکره مدنظر غرب را پیچیده‌تر می‌کند.

در این روایت، تأکید اصلی بر جنگ ذهنی است؛ جنگی که هدف آن ایجاد تردید، ترس، اختلاف و بی‌اعتمادی در جامعه عنوان می‌شود. بخش مهمی از درگیری آینده، در شبکه‌های اجتماعی و فضای رسانه‌ای رقم خواهد خورد؛ جایی که فرماندهی جنگ، تصمیمات مسئولان و انسجام داخلی به‌طور گسترده هدف عملیات روانی قرار می‌گیرد.

در این تحلیل آمده است که دشمن تلاش خواهد کرد از طریق انتشار اخبار متناقض، متهم‌سازی مسئولان به خیانت و تشدید فضای بی‌اعتمادی، تاب‌آوری اجتماعی را کاهش دهد. همزمان هشدار داده شده که دو جریان می‌توانند جامعه را دچار آسیب کنند؛ گروهی که «تسلیم» را تنها راه‌حل معرفی می‌کنند و گروهی که «همه را خائن» می‌دانند.

هشدار درباره هدف قرار گرفتن زیرساخت‌ها

در بخش دیگری از این روایت، احتمال هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های کشور نیز مطرح شده است. در صورت وقوع درگیری، تنها پاسخ نظامی مطرح نخواهد بود، بلکه همبستگی اجتماعی، صرفه‌جویی، همکاری مردمی و کمک متقابل میان شهروندان به بخشی از راهبرد تاب‌آوری ملی تبدیل خواهد شد.

همچنین به موضوع تهدیدات داخلی اشاره و ادعا شده که سناریوی شورش مسلحانه یا بی‌ثبات‌سازی داخلی نیز ممکن است بخشی از طراحی دشمن باشد؛ موضوعی که تنها با آگاهی عمومی، اتحاد اجتماعی و حضور مردم خنثی خواهد شد.

این تحلیل با اشاره به تجربه جنگ‌های گذشته، بر نقش انسجام اجتماعی در عبور از بحران‌ها تأکید می‌کند و می‌نویسد حتی در صورت وارد شدن ضربات سنگین به ساختار مدیریتی و امنیتی کشور، آنچه می‌تواند شرایط را کنترل کند، حفظ اعتماد عمومی و جلوگیری از فروپاشی روانی جامعه است.

در همین چارچوب، بر انتشار «اطلاعات درست» و پرهیز از شایعه‌سازی تأکید شده و آمده است که هیچ تصمیم کلان و راهبردی در کشور خارج از چارچوب‌های رسمی و تحت نظارت عالی‌ترین سطوح نظام اتخاذ نمی‌شود.

در مجموع، نبرد احتمالی آینده صرفاً جنگ موشک‌ها و تجهیزات نظامی نخواهد بود، بلکه جنگ اراده‌ها، روایت‌ها و ذهن‌هاست؛ جنگی که در آن «اعتماد اجتماعی» به‌عنوان مهم‌ترین ابزار دفاعی معرفی می‌شود و «تردید و بی‌اعتمادی» مهم‌ترین سلاح طرف مقابل تلقی می‌شود که عبور از شرایط حساس پیش‌رو نیازمند صبوری، آگاهی و مشارکت اجتماعی خواهد بود؛ مسیری که می‌تواند معادلات منطقه را به نفع ایران تغییر دهد.

خبرنگار : عاروان