رمزگشایی از گمانه‌زنی‌های رسانه عبری؛ دو گره کوری که ترمز توافق تهران و واشنگتن را کشیدند

به گزارش خبرنگار بین الملل ایونا به نقل از فرارو، در بحبوحه گمانه‌زنی‌های بین‌المللی درباره احتمال شکل‌گیری یک توافق تازه میان تهران و واشنگتن، رسانه‌های رژیم صهیونیستی جزئیاتی از گره‌های کور و اختلافات جدی در این رایزنی‌های پشت‌پرده را فاش کرده‌اند.شطرنج دیپلماسی در خاورمیانه در سال ۲۰۲۶ به حساس‌ترین ایستگاه خود رسیده است. هر زمان که سیگنال‌های مثبتی مبنی بر احتمال کاهش تنش‌ها میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا به گوش می‌رسد، رسانه‌های منسوب به رژیم صهیونیستی به سرعت وارد میدان می‌شوند تا با انتشار گزارش‌های اختصاصی، بر روی نقاط افتراق و چالش‌های موجود دست بگذارند. گزارش اخیر کانال ۱۲ اسرائیل نیز دقیقاً در همین چارچوب قابل ارزیابی است. این شبکه تلویزیونی با انتشار گزارشی مدعی شده که روند دست‌یابی به یک یادداشت تفاهم یا توافق اولیه، به دلیل وجود دو اختلاف بنیادین و بسیار عمیق، دچار نوعی کندی و فرسایش شده است.

بررسی این دو محور ادعایی، نه تنها نشان‌دهنده عمق پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک منطقه است، بلکه هراس شدید تل‌آویو از هرگونه سازش میان تهران و واشنگتن را به تصویر می‌کشد؛ چرا که صهیونیست‌ها بقای خود را در تداوم بحران و درگیری در این جغرافیا می‌بینند.

گره اول؛ رویاپردازی اسرائیل برای نقض حاکمیت لبنان و ایستادگی قاطع ایران

نخستین نقطه‌ای که رسانه عبری زبان به عنوان یکی از بزرگ‌ترین موانع پیشرفت گفتگوها به آن اشاره کرده، بحث امنیت مرزهای شمالی فلسطین اشغالی و تحولات کشور لبنان است. بر اساس ادعای کانال ۱۲ اسرائیل، مقامات تل‌آویو از شریک بزرگ خود یعنی ایالات متحده آمریکا خواسته‌اند که در متن هرگونه توافق احتمالی با ایران، بند ویژه‌ای را بگنجاند که به ارتش اسرائیل «آزادی عمل مطلق و حق اقدام نظامی مستقیم» علیه آنچه کانون‌های تهدید در خاک لبنان می‌نامد، اعطا کند. به زبان ساده‌تر، صهیونیست‌ها به دنبال دریافت یک مجوز رسمی و بین‌المللی برای تجاوزهای هوایی، زمینی و موشکی به خاک لبنان در دوران پس از جنگ هستند تا بتوانند هر زمان که اراده کردند، زیرساخت‌های مقاومت را هدف قرار دهند.

اما این زیاده‌خواهی و بلندپروازی نظامی با دیوار سخت و نفوذناپذیر مخالفت جمهوری اسلامی ایران برخورد کرده است. منابع دیپلماتیک تاکید دارند که تهران به طور قاطع و بدون کمترین تردیدی، این خواسته را رد و اعلام کرده است که حاکمیت ملی و تمامیت ارضی لبنان به هیچ عنوان موضوعی نیست که بتوان درباره آن در مذاکرات موازی معامله کرد. ایران معتقد است که اعطای چنین مجوزی به اسرائیل، نه تنها به صلح کمک نمی‌کند، بلکه به معنای قانونی کردن تجاوزگری و شعله‌ور ماندن همیشگی آتش جنگ در مرزهاست. پافشاری تهران بر حفظ موازنه قدرت و صیانت از جبهه مقاومت، واشنگتن را در موقعیت دشواری برای متقاعد کردن متحد تندروی خود در تل‌آویو قرار داده است.

گره دوم؛ گروگان‌گیری دارایی‌های مالی ایران توسط کاخ سفید

دومین محور اختلاف که فرارو به نقل از رسانه صهیونیستی بازتاب داده، به مسائل مالی و چالش‌های اقتصادی میان ایران و آمریکا مربوط می‌شود؛ موضوعی که ریشه در بدعهدی‌های تاریخی واشنگتن دارد. بر اساس این گزارش، دپارتمان دیپلماسی و اقتصادی جمهوری اسلامی ایران با اتکا بر اصول عقلانیت و واقع‌گرایی، شرط دست‌یابی به هرگونه گام اولیه را «آزادسازی فوری، بی‌قیدوشرط و کامل دارایی‌های بلوکه‌شده ایران» در بانک‌های خارجی اعلام کرده است. تهران پافشاری می‌کند که اموال توقیف‌شده، دارایی‌های قانونی ملت ایران است و واشنگتن باید به عنوان نشانه‌ای از حسن نیت، ترمزهای مالی را پیش از نهایی شدن اسناد آزاد کند.

در طرف مقابل، دولتمردان آمریکایی (به ویژه با توجه به رویکرد تاجر مآبانه دونالد ترامپ) از پذیرش این درخواست منطقی سر باز می‌زنند. مقامات کاخ سفید با تکرار همان سیاست‌های فرسایشی قدیمی، اصرار دارند که پرونده اموال مسدودشده نباید به صورت جداگانه و فوری حل‌وفصل شود. آن‌ها مدعی هستند که آزادسازی این پول‌های کلان باید به عنوان بخشی از جدول زمان‌بندیِ «فرمول نهایی و جامع توافق» قرار گیرد. به عبارت دیگر، واشنگتن تمایل دارد از دارایی‌های خود ایران به عنوان یک ابزار فشار زنده و اهرم چانه‌زنی بر سر میز مذاکره استفاده کند تا در مراحل پایانی، امتیازات بیشتری را از طرف ایرانی دریافت کند؛ رویکردی که با مخالفت صریح و جدی تیم مذاکره‌کننده کشورمان روبرو شده است.

چرا اسرائیل بر طبل افشای اختلافات می‌کوبد؟

برای تحلیلگران هوشمند مسائل بین‌الملل، همواره این پرسش مطرح است که چرا رسانه‌های اسرائیلی مانند کانال ۱۲، در این مقطع زمانی حساس اقدام به انتشار چنین گزارش‌های جنجالی می‌کنند؟ پاسخ به این پرسش را می‌توان در قالب استراتژی جنگ روانی تل‌آویو تحلیل کرد.

بنیامین نتانیاهو و ساختار نظامی-امنیتی اسرائیل به خوبی می‌دانند که اگر یک تفاهم پایدار میان تهران و واشنگتن شکل بگیرد، بخش بزرگی از پروژه‌های ایران‌هراسی آن‌ها در جهان با شکست مواجه خواهد شد. بنابراین، آن‌ها از طریق رسانه‌های خود تلاش می‌کنند چند هدف موازی را پیش ببرند:
۱. ایجاد فضای بی‌اعتمادی: با بزرگ‌نمایی اختلافات، آن‌ها درصدد هستند افکار عمومی و بازارها را در ایران دچار هیجان و ناامنی کنند.
۲.فشار بر تیم آمریکایی: تل‌آویو با علنی کردن درخواست خود مبنی بر «آزادی اقدام نظامی در لبنان»، می‌خواهد ترامپ را در برابر بدنه تندروی حامی اسرائیل در داخل آمریکا قرار دهد تا او جرئت عقب‌نشینی از زیاده‌خواهی‌ها را نداشته باشد.
۳. فرسایشی کردن روند گفتگوها: وارد کردن موضوعات غیرمرتبط مانند حق حاکمیت کشور ثالثی چون لبنان به متن مذاکرات، تلاشی هوشمندانه برای خرید زمان و ممانعت از به ثمر رسیدن دیپلماسی است.

صخره سخت واقعیت در برابر بندبازی‌های سیاسی واشنگتن

واقعیت‌های روی زمین در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که فرمول‌های قدیمی فشار حداکثری دیگر کارایی سابق خود را ندارند. ایستادگی قاطع ایران در برابر شروط نظامی اسرائیل در لبنان و لزوم استقلال آبراه‌های منطقه، نشان می‌دهد که تهران دست خود را در این دور از رایزنی‌ها پر می‌بیند. از سوی دیگر، گره زدن اموال ارزی به فرمول نهایی از سوی آمریکا، تداوم همان مسیر اشتباهی است که پیش از این بارها آزموده شده و نتیجه‌ای جز افزایش بی‌اعتمادی در پی نداشته است.

تا زمانی که ایالات متحده نتواند استقلال سیاسی خود را از مطالبات افراطی تل‌آویو اعلام کند و به حق قانونی ایران برای دسترسی به دارایی‌هایش احترام نگذارد، این دو گره کور باز نخواهند شد. گزارش کانال ۱۲ اسرائیل، بیش از آنکه یک واقعیت مکتوب باشد، آینه‌ای از هراس رژیم صهیونیستی از دیپلماسی مقتدرانه ایران و تلاش برای به بن‌بست کشاندن مسیر آرامش در منطقه است.

یادداشت تحلیلی ایونا نیوز: دیپلماسی در سایه خطوط قرمز


انتشار این گزارش نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران در روند مذاکرات جاری، خطوط قرمز استراتژیک خود را به خوبی ترسیم کرده است. دفاع از حاکمیت کشورهای محور مقاومت مانند لبنان و اصرار بر نقد کردن دارایی‌های ملی به جای اعتماد به وعده‌های نسیه غربی‌ها، دو ستون اصلی این سیاست مقتدرانه هستند. واشنگتن اگر به دنبال یک خروجی آبرومندانه از بحران‌های خاورمیانه است، باید درک کند که صلح از مسیر باج‌دهی به تل‌آویو یا گروگان‌گیری اموال ملت‌ها عبور نمی‌کند. مسیر آینده گفتگوها نشان خواهد داد که آیا کاخ سفید توان اتخاذ تصمیمات مستقل و واقع‌بینانه را دارد یا خیر.

خبرنگار : نقوی