سلاح خاموش قرن ۲۱ زیر دستان ایران/ برگ برنده‌ای که هنوز رو نشده

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، تنگه هرمز سال‌هاست به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان شناخته می‌شود؛ جایی که بخش قابل توجهی از نفت جهان از آن عبور می‌کند. اما آنچه کمتر درباره آن گفته شده، نقش این منطقه در زیرساخت‌های ارتباطی جهانی است.

در اعماق این تنگه، شبکه‌ای گسترده از کابل‌های فیبر نوری قرار دارد؛ کابل‌هایی که نه‌فقط داده، بلکه شریان‌های حیاتی اقتصاد دیجیتال جهان را حمل می‌کنند. این کابل‌ها آسیا را به اروپا متصل کرده و ستون فقرات اینترنت بین‌قاره‌ای را شکل می‌دهند.

در این میان، هشدار اخیر ایران درباره «شکنندگی» این کابل‌ها، توجه تحلیلگران را به خود جلب کرده است. این هشدار، صرفاً یک نکته فنی نیست؛ بلکه حامل یک پیام سیاسی-امنیتی بالقوه است.

در دنیایی که اقتصادها به‌شدت به داده و ارتباطات وابسته‌اند، آسیب به چنین زیرساخت‌هایی می‌تواند اثراتی فراتر از اختلال اینترنت داشته باشد؛ از فلج شدن بازارهای مالی گرفته تا اختلال در زنجیره‌های تأمین جهانی.

کابل‌های زیر دریا؛ سلاح خاموش قرن ۲۱

برخلاف خطوط لوله نفت که قابل مشاهده و هدف‌گیری هستند، کابل‌های فیبر نوری در سکوت و در اعماق دریا فعالیت می‌کنند. همین ویژگی، آن‌ها را به «نقاط آسیب‌پذیر پنهان» تبدیل کرده است.

در سال‌های اخیر، اهمیت این کابل‌ها در رقابت‌های ژئوپلیتیک افزایش یافته است. قدرت‌های جهانی به‌خوبی می‌دانند که کنترل یا تهدید این زیرساخت‌ها می‌تواند به‌اندازه کنترل منابع انرژی، تعیین‌کننده باشد.

حال سوال اینجاست: آیا ایران می‌تواند از این موقعیت به‌عنوان یک ابزار فشار جدید استفاده کند؟

واقعیت این است که هرگونه اقدام علیه کابل‌های دریایی، پیامدهایی بسیار گسترده و غیرقابل پیش‌بینی خواهد داشت. چنین اقدامی نه‌تنها اقتصادهای غربی، بلکه کشورهای آسیایی و حتی شرکای منطقه‌ای را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که این «اهرم» بیش از آنکه برای استفاده عملی باشد، در سطح بازدارندگی و پیام‌رسانی اهمیت دارد.

در همین راستا سایت الجزیره در مطلبی بحث برانگیز به این نکته اشاره دارد و می نویسد: «تنگه هرمز تنها یک گذرگاه نفت نیست. در اعماق بستر آن، شبکه‌ای از کابل‌های فیبر نوری گسترده شده که آسیا را به اروپا متصل می‌کند و اقتصادهای کاملی را با خود حمل می‌نماید.»

افشای این واقعیت، یک هشدار جدی برای اقتصاد جهانی است: وابستگی به زیرساخت‌های نامرئی، ریسک‌های جدیدی خلق کرده که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

کشورها اکنون با یک چالش دوگانه مواجه‌اند؛ از یک سو باید امنیت انرژی را تضمین کنند و از سوی دیگر، از شریان‌های حیاتی داده محافظت نمایند.

خبرنگار : عاروان