روایت‌های متضاد از سفر عراقچی به اسلام‌آباد/ مأموریت آقای وزیر چیست؟

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، هم‌زمانی این سفر با شایعه استعفای محمدباقر قالیباف از تیم مذاکره‌کننده و سپس تکذیب آن، از همان ابتدا حساسیت‌ها را افزایش داد. اما آنچه این سفر را در کانون توجه قرار داد، نه زمان‌بندی آن، بلکه اختلاف جدی در روایت‌ها درباره مأموریت واقعی عراقچی در پاکستان است.

از خط قرمز هسته‌ای تا پیام‌های منطقه‌ای

از یک‌سو، ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، صراحتاً اعلام کرده است که عراقچی هیچ مأموریتی در حوزه هسته‌ای در پاکستان ندارد و تأکید کرده که موضوع هسته‌ای همچنان «خط قرمز قطعی ایران» است. این موضع‌گیری در واقع تلاشی برای بستن مسیر تفسیرهای احتمالی درباره ارتباط این سفر با پرونده هسته‌ای تلقی می‌شود.

در مقابل، برخی گزارش‌های داخلی از جمله خبرگزاری تسنیم، هدف سفر را انتقال «ملاحظات ایران درباره پایان جنگ تحمیلی» عنوان کرده‌اند؛ روایتی که این سفر را در چارچوب مسائل منطقه‌ای و امنیتی بازتعریف می‌کند.

اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه نیز با تأکید بر عدم برنامه‌ریزی برای هرگونه دیدار با طرف آمریکایی، تصریح کرده که تنها پیام‌ها و دیدگاه‌های ایران به طرف پاکستانی منتقل خواهد شد.

از گزارش نیویورک‌تایمز تا تحرکات تازه کاخ سفید

اما در سطحی دیگر، روایت رسانه‌های بین‌المللی تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد. روزنامه نیویورک‌تایمز به نقل از منابع ایرانی مدعی شده است که عراقچی حامل پاسخ کتبی تهران به پیشنهاد توافق صلح آمریکا بوده است؛ ادعایی که در صورت صحت، نشان‌دهنده ایفای نقش احتمالی پاکستان به‌عنوان واسطه میان تهران و واشنگتن است.

این گمانه‌زنی‌ها در حالی مطرح می‌شود که هم‌زمان گزارش‌هایی از تحرکات دیپلماتیک آمریکا نیز منتشر شده است. بر اساس این گزارش‌ها، کاخ سفید از اعزام چهره‌هایی چون استیو ویتکاف و جرد کوشنر به پاکستان برای ازسرگیری مذاکرات مرتبط با ایران خبر داده است؛ موضوعی که اگرچه از سوی تهران تأیید نشده، اما به تقویت فرضیه میانجی‌گری اسلام‌آباد دامن زده است.

در همین چارچوب، اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر تمدید آتش‌بس با ایران تا زمان دریافت پیشنهاد رسمی از تهران، نشان می‌دهد که روند دیپلماتیک از نگاه واشنگتن همچنان در مرحله‌ای سیال و غیرقطعی قرار دارد.

بنابراین، سفر عراقچی به پاکستان را می‌توان در تقاطع سه روایت اصلی تحلیل کرد: نخست روایت رسمی ایران که بر انتقال دیدگاه‌ها و رد مذاکره مستقیم تأکید دارد؛ دوم روایت رسانه‌های داخلی که آن را در چارچوب تحولات منطقه‌ای و جنگ تعریف می‌کنند؛ و سوم روایت رسانه‌های خارجی که از شکل‌گیری کانال‌های غیرمستقیم ارتباطی میان تهران و واشنگتن سخن می‌گویند.

آنچه در این میان پررنگ دیده می‌شود، نه صرفاً محتوای سفر، بلکه اختلاف میان روایت‌هاست؛ اختلافی که نشان می‌دهد دیپلماسی ایران در مقطع فعلی، بیش از هر زمان دیگری در معرض تفسیرهای چندلایه و بعضاً متناقض قرار گرفته است.

خبرنگار : عاروان