چگونه به خواسته‌های واقعی خود برسیم؟ (بخش دوم)

اگر روزی متوجه شدید که دارید دو قدم رو به جلو برمی‌دارید و یک قدم رو به عقب، یقین بدانید که به صورت مختلط، شرطی شده‌اید. یعنی رسیدن به هدف را هم باعث رنج می‌دانید و هم مایه لذت.

آیا دچارعواطف مختلطی هستید که بر زندگی‌تان اثر گذاشته باشد؟

آیا در زندگی شما چیزی وجود دارد که بخواهید آن را بهتر بسازید (مثل وضعیت مالی یا روابط با دیگران) ولی به نظر برسد که عاملی شما را به عقب می‌کشاند و مانع اقدام می‌شود؟

گاه خطی عمودی در وسط صفحه رسم کنید. پاسخ خود را روی یک صفحه کاغذ بنویسید و در ستون سمت راست، عواطف منفی و در ستون سمت چپ عواطف مثبتی را که نسبت به آن دارد بنویسید.

آیا کفه سمت راست، به سمت چپ می‌چربد؟ آیا یک احساس منفی وجود دارد که به تنهایی هم‌وزن تمام عواطف مثبت باشد؟ این تعادل یا عدم تعادل، چه نقشی در موفقیت‌های قبلی شما داشته است؟

در زیر نور درخشان آگاهانه، غالبا عواطف منفی قدرت خود را از دست می‌دهند. آگاهی، اولین قدم است.

گاهی انسان بر سر دوراهی‌هایی قرار می‌گیرد که هر دو به رنج منتهی می‌شود.

به عنوان مثال: بعضی‌ها در زندگی زناشویی خود احساس بدبختی می‌کنند. اما اگر از هم جدا شوند، تنها می‌شوند و بیشتر احساس بدبختی خواهند کرد. در نتیجه هیچ کاری نمی‌کنند... و همچنان احساس بدبختی می‌کنند!

به جای اینکه احساس کنید در دام افتاده‌اید، سعی کنید از نیروی رنج به سود خود استفاده کنید.

ببینید در گذشته و حال، چه کشیده‌اید! رنج را با چنان شدتی احساس کنید که شما را وادار به عمل سازد و سرانجام ناچار شوید که فکری برای وضعیت خود بکنید.

ما به این حالت، (آستانه احساس) می‌گوییم. به جای اینکه انفعالی داشته باشید و صبر کنید تا این حالت عاطفی اجتناب‌ناپذیر به سراغتان بیاید، چرا آگاهانه و فعالانه آن را در خود ایجاد نمی‌کنید تا انگیزه‌ای قوی در شما به وجود آید و سعی کنید از همین امروز زندگی خود را بهتر سازید؟

استفاده از نیروی اراده هرگز کاری صورت نمی‌دهد و یا لااقل در درازمدت شیوه‌ای غیرموثر است.

آیا تاکنون، در زمینه‌ای مثلا در زمینه وضع جسمانی خود به آستانه احساس رسیده‌اید؟

در چه مرحله‌ای دچار آن احساس شده‌اید؟

شاید با استفاده از قدرت اراده و گرفتن رژیم غذایی، با خویشتن به مبارزه پرداخته باشید، اما البته هر نتیجه‌ای که گرفته‌اید جنبه موقت داشته است زیرا محروم کردن خویشتن از غذا، همیشه دردناک است و مغز شما هرگز اجازه نمی‌دهد در شرایطی که راه دیگری وجود داشته باشد، دائما رنج را تحمل کنید.

پس چه باید کرد؟ راه‌حل آن است که به جای مبارزه با غرایز طبیعی حالت شرطی خود را نسبت به غذا عوض کنید، تا اینکه میل به غذا در شما کم شود و خوردن غذا دیگر لذتبخش نباشد، دائما دردسرهایی را که در اثر پرخوری کشیده‌اید به خود یادآوری کنید.

پرخوری را رنج‌آور، و ورزش را امری لذت‌بخش تلقی کنید تا به طور خودکار، در مسیر صحیح بیفتید.

یکی از تعریف‌های موفقیت این است:

طوری زندگی کنید که دائما احساس لذت فراوان کنید و کمتر دچار رنج شوید و با توجه به شرایط زندگی‌تان، کاری کنید که اطرافیان‌تان نیز طعم خوشی و لذت را بیشتر بچشند تا مزه رنج و سختی.

برای انجام این کار باید از رشد فکری برخوردار باشید و شوق کمک و خدمت در سر داشته باشید.

با توجه به این تعریف، تا چه حد موفق هستید؟ برای اینکه امروز، از زندگی خود لذت بیشتری ببرید و یا باعث شوید که نزدیکان‌تان بیش از پیش از زندگانی خود بهره‌مند شوند، چه می‌توانید بکنید؟

بیشتر بخوانید: 

چگونه به خواسته‌های واقعی خود برسیم؟ (بخش اول)

خبرنگار : شاکر