رد قاطع تهران به روایت ترامپ/ غنی‌سازی خط قرمز باقی ماند

به گزارش خبرنگار سیاسی ایونا، اظهارات اخیر منتسب به یک مقام ارشد ایرانی، بیش از آنکه صرفاً پاسخی به ادعاهای دونالد ترامپ باشد، بازتاب‌دهنده شکاف عمیق و حل‌نشده‌ای است که سال‌هاست بر سر ماهیت و حدود برنامه هسته‌ای ایران میان تهران و واشنگتن جریان دارد. این مقام، روایت مطرح‌شده از سوی رئیس‌جمهور پیشین آمریکا مبنی بر توافق ایران برای انتقال ذخایر اورانیوم با غنای بالا به خارج از کشور را «انجام‌نشدنی» توصیف کرده و هرگونه پذیرش توقف نامحدود غنی‌سازی را نیز قاطعانه رد کرده است.

به اساس گزارش فرارو؛ شبکه سی‌ان‌ان بامداد شنبه به نقل از «یک مقام ارشد ایرانی» ادعاهای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در مورد انتقال اورانیوم غنی‌شده و تعلیق غنی‌سازی را رد کرد.

وی ادعای ترامپ در مورد توافق ایران برای انتقال ذخایر اورانیوم با غنای بالا به خارج از کشور را تکذیب کرد و آن را «انجام‌نشدنی» خواند.

این منبع همچنین ادعای ترامپ درباره موافقت ایران با توقف نامحدود غنی‌سازی اورانیوم را رد کرد و گفت که ایران «هرگز اجازه نخواهد داد» که از «قوانین بین‌الملل مستثنی» شود.

وی افزود که مساله غنی‌سازی یکی از مهمترین اختلافات باقیمانده میان دو طرف است.

وی هشدار داد که لاف‌زنی‌های عمومی ترامپ ممکن است که روند مذاکرات جاری را از مسیر خارج کند و افزود، ایران متعهد به یک روند دیپلماتیک نتیجه‌محور است» آمریکا ممکن است «از دیپلماسی برای فرسایشی کردن دیپلماسی و طراحی یک تهاجم جدید استفاده کند که ایران برای پاسخ قوی به آن آمادگی دارد.»

این موضع‌گیری را باید در چارچوب یک استراتژی دوگانه تحلیل کرد: از یک‌سو، حفظ خطوط قرمز فنی و حاکمیتی در حوزه هسته‌ای و از سوی دیگر، ارسال پیام به طرف مقابل که فضای رسانه‌ای نمی‌تواند جایگزین واقعیت میز مذاکره شود. تاکید بر اینکه ایران «هرگز اجازه نخواهد داد از قوانین بین‌الملل مستثنی شود» نیز تلاشی است برای بازتعریف نزاع، از یک اختلاف سیاسی به یک چالش حقوقی-ساختاری.

در این میان، نکته قابل توجه هشدار صریح نسبت به «لاف‌زنی‌های عمومی» ترامپ است؛ عبارتی که نشان می‌دهد تهران نگران اثرگذاری جنگ روایت‌ها بر فرآیند دیپلماسی است. تجربه سال‌های گذشته نشان داده که هرگونه پیش‌دستی رسانه‌ای، به‌ویژه از سوی بازیگران آمریکایی، می‌تواند موازنه حساس مذاکرات را بر هم بزند و طرف‌ها را به مواضع سخت‌تر سوق دهد.

از منظر تحلیلی، آنچه اکنون بیش از هر چیز به چشم می‌آید، تداوم اختلاف بر سر «اصل غنی‌سازی» است؛ موضوعی که این مقام ایرانی نیز آن را یکی از مهم‌ترین نقاط اختلاف باقی‌مانده دانسته است. در واقع، اگرچه ممکن است در حوزه‌هایی مانند نظارت، سطح ذخایر یا چارچوب‌های زمانی انعطاف‌هایی شکل بگیرد، اما اصل حق غنی‌سازی همچنان به‌عنوان یک مؤلفه هویتی در سیاست هسته‌ای ایران باقی مانده است.

در سوی دیگر، اشاره به احتمال استفاده آمریکا از «دیپلماسی برای فرسایشی کردن مذاکرات» و حتی «طراحی یک تهاجم جدید» نشان‌دهنده سطح بالای بی‌اعتمادی است که نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه در برخی ابعاد تشدید نیز شده است. این گزاره، به‌طور ضمنی این پیام را منتقل می‌کند که تهران سناریوهای غیر دیپلماتیک را نیز در محاسبات خود لحاظ کرده و تلاش دارد با نمایش آمادگی برای «پاسخ قوی»، هزینه هرگونه انحراف از مسیر مذاکره را بالا ببرد.

در مجموع، آنچه از این مواضع برمی‌آید، نه توقف دیپلماسی بلکه پیچیده‌تر شدن آن است؛ جایی که هر جمله در رسانه‌ها می‌تواند به اندازه یک بند در توافق اهمیت پیدا کند. در چنین شرایطی، آینده مذاکرات بیش از هر زمان دیگری به مدیریت همزمان «میز مذاکره» و «میدان روایت» وابسته شده است.

خبرنگار : عاروان